วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาพฤติกรรมและ หาอัตราการรู้จำเสียงพูดคำไทยโดดๆ จำนวน 20 เสียง ทดสอบแบบไม่ขึ้นกับผู้พูด เสียงทดสอบที่ใช้ทดลองคือ ศูนย์, หนึ่ง, สอง, สาม, สี่, ห้า, หก, เจ็ด, แปด, เก้า, สิบ, เปิด, ปิด, หมุน, ยก, วาง, ช่อง, ซ้าย, ขวา, ไฟ ในขบวนการ ปรี-โปร เซสซิ่ง สัญญาณในแกนเวลาของเสียงที่ใช้ทดลอง จะถูกแปลงให้เป็นสัญญาณดิจิตอล แล้วใช้การแปลงฟูเรียร์ อย่างเร็ว ร่วมกับการแปลงข้อมูลในแกนความถี่ให้อยู่ใน แกนฮาร์โมนิคของความถี่ [3] เพื่อลดขนาดของข้อมูลและ ขยายรายละเอียดในช่วงความถี่ที่มีการเปลี่ยนแปลงมาก ได้เป็นสเปกโตรแกรมของเสียงซึ่งจะนำไปใช้ในการหา คุณลักษณะจำเพาะ โดยการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ระหว่างสเปกโตรแกรมของเสียงที่ต้องการ กับ กลุ่ม สเปกโตรแกรมเสียงหลัก แล้วนำไปจัดเรียงแบบมากไป น้อย แล้วเลือกออกมา 10 เปอร์เซนต์แรก เพื่อนับคะแนน ความถี่ของเสียงแต่ละเสียง ผลที่ได้จะแสดงคุณลักษณะ จำเพาะของเสียงทดสอบนั้น เมื่อนำคุณลักษณะจำเพาะของ เสียงทดสอบกลุ่มหนึ่ง มาฝึกสอนให้กับนิวรัลเน็ตเวอร์คแบบ แบคพรอบพาเกชั่น โดยกำหนดเป้าหมายที่สอดคล้องกับเสียง ที่นำมาฝึกสอน จนกระทั่งค่าผิดพลาดลดลงถึงค่าที่ยอมรับได้ แล้วนำข้อมูลคุณลักษณะจำเพาะของเสียงอีกกลุ่มหนึ่งมาทดสอบ นิวรัลเน็ตเวอร์คจะสามารถแยกแยะระดับความสัมพันธ์ของ เสียงที่นำมาทดสอบนั้นสอดคล้องกับเป้าหมายที่เคยเรียนรู้มา จากผลการดำเนินงาน อัตราการรู้จำ คุณลักษณะจำเพาะ ของเสียงทดสอบโดยไม่ขึ้นกับผู้พูด 20 เสียง พูดเสียงทดสอบละ 3 ครั้ง จากกลุ่มเสียงที่ใช้ฝึกสอน 10 คน โดยใช้กลุ่มเสียง ทดสอบ 12 คน เป็น 73.89% เมื่อลดจำนวนเสียงทดสอบลงมา เหลือ 11 เสียง คือ ศูนย์, หนึ่ง, สอง, สาม, สี่, ห้า, หก, เจ็ด, แปด, เก้า, สิบ อัตราการ รู้จำเป็น 80.05% อัตราการรู้จำคุณลักษณะจำเพาะของเสียง ทดสอบโดยขึ้นกับกลุ่มผู้พูด 20 เสียง ภายในกลุ่ม 22 คน เป็น 84.32% และอัตราการรู้จำเสียงทดสอบ 11 เสียง ภายใน กลุ่มผู้พูด 12 คน เป็น 92.42% จากผลการทดลองพบว่า อัตราการรู้จำจะแปลผกผันตามจำนวนผู้พูดและเสียงทดสอบ การวิเคราะห์แพตเทอร์นของเสียงแบบเทียบกับแบบอ้างอิง ที่ใช้อัลกอลิทึ่มแบบเดี่ยว ไม่สามารถนำไปใช้รู้จำเสียงทดสอบ จำนวนมาก แบบไม่ขึ้นกับผู้พูดได้