การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ปัจจัยทางสังคมและเศรษฐกิจบางประการ ของเกษตรกรผู้ปลูกงาในฤดูแล้ง 2) สภาพการใช้เทคโนโลยีการปลูกงาในฤดูแล้ง ของเกษตรกร 3) เปรียบเทียบปัจจัยบางประการที่ผู้เข้าร่วมโครงการส่งเสริมปลูกงา ในฤดูแล้ง จำนวน 10 ตำบลของอำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา โดยใช้วิธีสุ่ม ตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi-Stage Random Sampling) เก็บข้อมูลโดยใช้แบบ สัมภาษณ์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นวิเคราะห์ข้อมูลด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC(+) ใช้สถิตค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและ ค่าไคสแควร์ ผลการวิจัยพบว่า เกษตรกรผู้ปลูกงาส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุเฉลี่ย 45.51 ปี จบการศึกษาระดับ ป.4 ทำนาเป็นอาชีพหลัก มีสมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ย 5.49 คน และ มีจำนวนแรงงานเฉลี่ย 3.14 คนต่อครอบครัว มีรายได้จากการประกอบอาชีพทุกประเภท เฉลี่ย 32,618.53 บาทต่อหนึ่งรอบปี มีรายได้จากการปลูกงาเฉลี่ย 11,981.84 บาทต่อ หนึ่งรอบปีของการปลูกงา ส่วนใหญ่ใช้พื้นที่ปลูกงาระหว่าง 16-20 ไร่ต่อครอบครัว เงินทุน ที่ใช้ในการปลูกงาเป็นของตนเอง มีการใช้เครื่องจักรกลการเกษตรไม่มากนัก ส่วนใหญ่เป็น สมาชิก ธ.ก.ส. กลุ่มเกษตรกร และสหกรณ์การเกษตร ได้รับความรู้เรื่องการปลูกงาจาก เพื่อนบ้านและจากเจ้าหน้าที่ส่งเสริมการเกษตรบ้าง สภาพการใช้เทคโนโลยีการปลูกงาในฤดูแล้งของเกษตรกร เกษตรกรส่วนใหญ่ร้อยละ 57.9 ไม่มีการเตรียมดินก่อนปลูกงา ร้อยละ 68.5 ใช้งาพันธุ์ส่งเสริมในการปลูก ร้อยละ 63.7 ใช้ในอัตราเฉลี่ยไม่เกิน 1 กิโลกรัมต่อไร่ ร้อยละ 80.0 ใช้เมล็ดพันธุ์ของเกษตรกรเอง ร้อยละ 50.5 มีการใช้ปุ๋ยเคมี ร้อยละ 86.3 ไม่มีการใช้ปุ๋ยอินทรีย์ และร้อยละ 86.9 ไม่มีการกำจัด วัชพืช เกษตรกรส่วนใหญ่ร้อยละ 80.5 ไม่มีการป้องกันกำจัดศัตรูพืช การพิจารณาในการ เก็บเกี่ยวงา ส่วนใหญ่ร้อยละ 95.8 สังเกตสีของฝักงา วิธีการเก็บเกี่ยวงาส่วนใหญ่ร้อยละ 97.8 ใช้มีดหรือเคียว และร้อยละ 71.1 ใช้แรงงานในครอบครัว วิธีการนวดส่วนใหญ่ ร้อยละ 64.2 ใช้แรงงานคนและสัตว์ การขายผลผลิตที่ได้ส่วนใหญ่ร้อยละ 87.2 นำไปขายที่ตลาด เกี่ยวกับปัญหาอุปสรรคในการปลูกงาของเกษตรกรตามลำดับความสำคัญได้แก่ การขาด แคลนแหล่งน้ำ ด้านการตลาดคือการถูกกดราคารับซื้อผลิตผลและการซื้อขายต้องผ่าน พ่อค้าคนกลาง การขาดแคลนเงินทุนและการขาดแคลนเมล็ดพันธุ์ดีที่ทางราชการส่งเสริม การเปรียบเทียบปัจจัยด้านเศรษฐกิจสังคมบางประการต่อการใช้เทคโนโลยีการปลูกงา ฤดูแล้ง 8 ประเด็น พบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ใน 5 ประเด็นได้แก่ 1) ระดับการศึกษากับการเตรียมดิน 2) ระดับการศึกษากับการใช้พันธุ์ 3) ระดับรายได้กับการเตรียมดิน 4) ระดับรายได้กับการใช้พันธุ์ 5) ระดับรายได้กับการใช้ ปุ๋ยเคมี ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัยมีดังนี้ 1) ควรมุ่งเน้นให้การส่งเสริมเกษตรกรกลุ่มวัยกลางคน อายุระหว่าง 40-49 ปี ในการเตรียมดิน 2) ควรเน้นส่งเสริมเกษตรกรที่มีระดับการศึกษาสูง กว่า ป. 4 ในเรื่องการเตรียมดินและการใช้เมล็ดพันธุ์ 3) ควรเน้นส่งเสริมเกษตรกรที่มีฐานะ ค่อนข้างดีเป็นลำดับแรกเพื่อถ่ายทอดเทคโนโลยีไปสู่เกษตรกรรายอื่น 4) ควรมีการปรับปรุง ด้านข่าวสารและสื่อต่าง ๆ และควรประสานงานระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งภาครัฐและ เอกชนในด้านการผลิตและการตลาด ข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งต่อไปมีดังนี้ 1) ควรศึกษาเทคโนโลยีที่เหมาะสมในการปลูกงา 2) ควรศึกษาสื่อและรูปแบบการผลิตสื่อเพื่อส่งเสริมการปลูกงา และ 3) การศึกษาการแปรรูป ผลิตภัณฑ์จากงาเพื่อขยายตลาด