การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการให้ข้อมูล เกี่ยวกับสิ่งเร้าต่อการปรับตัวของผู้ป่วยไตวายเรื้อรัง กรอบแนวคิดที่ใช้ในการศึกษาวิจัย ครั้งนี้ ผู้วิจัยใช้ทฤษฎีการปรับตัวของรอย และหลักการเรียนรู้ของผู้ใหญ่ของโนลส์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ ผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรค ไตวายเรื้อรัง ที่เข้ารับการรักษาในแผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลศูนย์ขอนแก่น จำนวน 30 คน ทำการสุ่มเข้าสู่กลุ่มทดลองและกลุ่ม ควบคุม กลุ่มละ 15 คน ด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย โดยกลุ่มทดลองเป็นกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการให้ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งเร้า ส่วนกลุ่มควบคุม เป็นกลุ่มที่ไม่ได้รับโปรแกรมการให้ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งเร้า โปรแกรมการให้ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งเร้า เป็นโปรแกรมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นโดยใช้แนวคิด ทฤษฎีการปรับตัวของรอยและหลักการเรียนรู้ของผู้ใหญ่ของโนลส์ โดยการรวบรวมและ จัดหมู่ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งเร้าที่มีผลต่อการปรับตัวของผู้ป่วยไตวายเรื้อรัง แล้วนำมาจัด สร้างเป็นเนื้อหาของโปรแกรม และนำไปตรวจสอบความตรงและความเหมาะสมต่อการ นำไปใช้ จากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 7 ท่าน สื่อที่ใช้ในการให้ข้อมูล คือ เทปโทรทัศน์ จดหมาย กระตุ้นเตือน และคู่มือการปฏิบัติตัวของผู้ป่วยไตวายเรื้อรัง ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูล ระหว่างเดือนพฤษภาคม-สิงหาคม พ.ศ. 2543 โดยให้ผู้ป่วยกลุ่มทดลองดูเทปโทรทัศน์ เป็นรายบุคคลจำนวน 3 ครั้ง ครั้งละประมาณ 10-25 นาที แต่ละครั้งห่างกัน 2 สัปดาห์ หลังจากผู้ป่วยได้รับข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งเร้าจากเทปโทรทัศน์ในแต่ละครั้งแล้ว 1 สัปดาห์ ผู้วิจัยได้ส่งจดหมายกระตุ้นเตือนผู้ป่วยครั้งละ 1 ฉบับ จนครบ 3 ครั้ง และได้ให้คู่มือ การปฏิบัติตัวของผู้ป่วยไตวายเรื้อรัง ภายหลังจากที่ผู้ป่วยได้รับข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งเร้า จากเทปโทรทัศน์ครั้งที่ 3 แล้ว เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ป่วย และ แบบประเมินการปรับตัวของผู้ป่วยไตวายเรื้อรัง ซึ่งได้ดัดแปลงมาจาก แบบประเมินการ ปรับตัวของผู้ป่วยไตวายเรื้อรังที่รักษาด้วยการล้างไตทางช่องท้องแบบถาวรของ ศรินยา พลสิงห์ชาญ (2541) เครื่องมือได้ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 7 ท่าน หาค่าความเที่ยงโดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค ได้เท่ากับ 0.86 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ การทดสอบที (t-test) แบบ 2 กลุ่มเป็นอิสระต่อกัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ผู้ป่วยไตวายเรื้อรังที่ได้รับโปรแกรมการให้ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งเร้ามีคะแนนเฉลี่ยการปรับตัว โดยรวมและคะแนนเฉลี่ยการปรับตัวในรายด้านคือ ด้านร่างกาย ด้านอัตมโนทัศน์ ด้าน บทบาทหน้าที่ และด้านการพึ่งพาระหว่างกัน สูงกว่าผู้ป่วยไตวายเรื้อรังที่ไม่ได้รับโปรแกรม การให้ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งเร้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01