การวิจัยการทำเสถียรกากตะกอนโลหะหนักจากการบำบัดน้ำเสียที่เกิดจากการวิเคราะห์ ซีโอดี โดยการทำให้เป็นก้อนด้วยปูนซีเมนต์เป็นตัวประสาน โดยศึกษาถึงสัดส่วนของปริมาณ กากตะกอนโลหะและปูนซีเมนต์ที่เหมาะสม และปัจจัยต่าง ๆ ที่มีผลต่อการทำให้เป็นก้อน ได้แก่ การเติมน้ำยากันซึม ระยะเวลาในการบ่ม ก้อนตัวอย่าง โดยดัชนีชี้วัดคือกำลังรับ แรงอัด และความเข้มข้นของโลหะหนักได้แก่ ปรอท โครเมียม และเหล็กในน้ำสกัดจากการ ทดสอบการชะละลาย ตลอดจนการศึกษาผลของ pH ที่มีผลต่อการละลายของโลหะหนัก จากก้อนตัวอย่าง นอกจากนี้ยังศึกษาคุณสมบัติของน้ำบ่มตัวอย่างเพื่อพิจารณาความเหมาะสม ของวิธีการบ่ม ตัวอย่างและได้ทำการประเมินค่าใช้จ่ายในการทำให้เป็นก้อนตามปริมาณกาก ตะกอนที่เหมาะสม จากผลการศึกษาพบว่า ปริมาณกากตะกอนที่เหมาะสมในการวิจัยในครั้งนี้คือ ส่วนผสม ระหว่าง กากตะกอนโลหะหนักร้อยละ 20 โดยน้ำหนักกับปูนซีเมนต์ โดยมีค่าคงที่สัดส่วนการ ผสมระหว่างปูนซีเมนต์ผสมกากตะกอน:ทราย:น้ำ เป็น 1 : 3 : 0.5 เนื่องจากอัตราส่วนนี้เมื่อ นำไปทดสอบได้คุณสมบัติตามที่กระทรวง อุตสาหกรรมกำหนด คือกำลังรับแรงอัดสูงกว่า 14 กิโลกรัม/ตารางเซ็นติเมตร ความเข้มข้นของโลหะหนัก ในน้ำสกัดมีค่าไม่เกินมาตรฐานคือ ปรอทน้อยกว่า 0.200 มิลลิกรัม/ลิตร และโครเมียมน้อยกว่า 5.000 มิลลิกรัม/ลิตร เมื่อเพิ่ม ปริมาณกากตะกอน พบว่าค่ากำลังรับแรงอัดลดลงและค่าความเข้มข้นของปรอท โครเมียม และเหล็กมีค่าเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะความเข้มข้นของปรอทมีค่าเกิน 0.200 มิลลิกรัม/ลิตร ซึ่งเกินมาตรฐาน เมื่อศึกษาการเติมน้ำยากันซึมลงไปในสัดส่วนของปริมาณกากตะกอนที่ เหมาะสมพบว่า น้ำยากันซึมมีผลทำให้กำลังรับแรงอัดสูงขึ้น แต่มีผลทำให้โลหะหนักในน้ำ สกัดเพิ่มขึ้น ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเติมน้ำยากันซึมในส่วนผสมของการทำให้เป็นก้อน ในการศึกษาผลของระยะเวลาในการบ่มก้อนตัวอย่างพบว่า ระยะเวลาบ่มที่เพิ่มขึ้นทำให้ ค่ากำลังรับแรงอัดมีค่าเพิ่มขึ้นและค่าความเข้มข้นของโลหะหนักมีค่าลดลง ในการศึกษา การแช่ก้อนตัวอย่างที่ pH 4.5 และ 5.8 นั้นพบว่า ความเข้มข้นของโลหะหนักในน้ำสกัด ที่ละลายออกมาจากก้อนตัวอย่างที่ pH 4.5 มีค่ามากกว่าที่ pH 5.8 ที่ระยะเวลาแช่เดียวกัน คือ 1, 3 และ 5 วัน ระยะเวลาในการแช่ที่นานขึ้นนั้นมีผลต่อความเข้มข้นของปรอทและโคร เมียม แต่ระยะเวลาในการแช่ไม่มีผลต่อความเข้มข้นของเหล็ก สำหรับการศึกษาความเหมาะสม ของวิธีการบ่มก้อนตัวอย่างโดยใช้น้ำนั้นพบว่าค่าความเข้มข้นของโลหะหนักในน้ำบ่มมีค่า เพิ่มขึ้นตามระยะเวลาที่ใช้บ่มและส่วนใหญ่มีค่าต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน น้ำทิ้งของกระทรวง อุตสาหกรรมคือ ความเข้มข้นปรอทเกิน 0.005 มิลลิกรัม/ลิตร และค่าความเข้มข้นของโครเมียม เกิน 0.005 มิลลิกรัม/ลิตร ซึ่งต้องทำการบำบัดก่อนปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อม สำหรับค่าใช้จ่าย วัสดุประสานในการทำให้เป็นก้อนในการศึกษานี้ มีค่าประมาณ 9.833 บาทต่อกากตะกอน โลหะหนัก 1 กิโลกรัม