การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบและหาความสัมพันธ์ ของสุขภาพจิตกับความพึงพอใจในงานของข้าราชการตำรวจชั้นประทวนของจังหวัด ขอนแก่น ที่ปฏิบัติหน้าที่ในเขตเมืองและเขตชนบท ที่มีอายุราชการและสภาพ เศรษฐกิจสังคมแตกต่างกัน กลุ่มตัวอย่างมีจำนวน 475 คน เครื่องมือที่ใช้ใน การวิจัยเป็น แบบสอบถามสุขภาพจิต ของ ดร บุญรับ ศักดิ์มณี (2532) หาความ เที่ยงในการวิจัยครั้งนี้ได้เท่ากับ .89 และแบบสอบถามความพึงพอใจในงาน ซึ่งผู้วิจัยและคณะสร้างขึ้นตามแนวทฤษฎีจูงใจ-สุขอนามัยของ Herzberg หาความ เที่ยงของแบบสอบถามแยกเป็นความเที่ยงของความพึงพอใจในงานในปัจจัยจูงใจ ได้เท่ากับ .86 ความเที่ยงของความพึงพอใจในงานในปัจจัยสุขอนามัยได้เท่ากับ .93 วิเคราะห์ข้อมูลโดยคอมพิวเตอร์ โปรแกรม SPSS/PC+ ใช้สถิติร้อยละ มัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความแปรปรวนสามทาง (Three Ways ANOVA) ทอสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีของเชฟเฟ ทดสอบ ค่าที และหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ผลการวิจัย 1. ข้าราชการตำรวจชั้นประทวนในเขตเมืองที่มีอายุราชการมาก มีสุขภาพจิต ดีกว่าข้าราชการตำรวจชั้นประทวนในเขตเมืองที่มีอายุราชการน้อย ข้าราชการ ตำรวจชั้นประทวนที่มีอายุราชการมากในเขตเมือง มีสุขภาพจิตดีกว่าข้าราชการ ตำรวจชั้นประทวนที่มีอายุราชการมากในเขตชนบท และข้าราชการตำรวจชั้น ประทวนในเขตเมืองมีสุขภาพจิตดีกว่าข้าราชการตำรวจชั้นประทวนในเขตชนบท อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<.05) 2. ข้าราชการตำรวจชั้นประทวนในเขตเมืองและเขตชนบท ที่มีสภาพเศรษฐกิจ สังคมต่างกัน มีสุขภาพจิตไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3. ข้าราชการตำรวจชั้นประทวนในเขตเมืองและเขตชนบท ที่มีอายุราชการ ต่างกัน มีความพึงพอใจในงานไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ ข้าราชการตำรวจชั้นประทวนในเขตเมืองมีความพึงพอใจในงานในปัจจัยจูงใจและ. ความพึงพอใจในงานในปัจจัยสุขอนามัยต่ำกว่าข้าราชการตำรวจชั้นประทวนในเขต ชนบท อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<.01) ข้าราชการตำรวจชั้นประทวนที่อายุ ราชการต่างกัน มีความพึงพอใจในงานในปัจจัยจูงใจต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ (P<.05) และข้าราชการตำรวจชั้นประทวนที่มีอายุราชการน้อย มีความ พึงพอใจในงานในปัจจัยสุขอนามัยต่ำกว่าข้าราชการตำรวจชั้นประทวนที่มีอายุ ราชการมากและข้าราชการตำรวจประทวนที่มีอายุราชการปานกลาง อย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (P<.05) 4. ข้าราชการตำรวจชั้นประทวนในเขตเมืองและเขตชนบท ที่มีสภาพ เศรษฐกิจสังคมต่างกัน มีความพึงพอใจในงานไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ 5. สุขภาพจิตของข้าราชการตำรวจชั้นประทวนในเขตเมือง มีความ สัมพันธ์ทางบวกกับความพึงพอใจในงานในปัจจัยสุขอนามัย อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ (P<.05) สุขภาพจิตของข้าราชการตำรวจชั้นประทวนในเขตชนบทมีความ สัมพันธ์ทางลบกับความพึงพอใจในงานในปัจจัยจูงใจและความพึงพอใจในงานใน ปัจจัยสุขอนามัย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<.01) สุขภาพจิตของข้าราชการ ตำรวจชั้นประทวนที่อายุราชการมากมีความสัมพันธ์ทางลบกับความพึงพอใจในงาน ในปัจจัยจูงใจ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<.01) สุขภาพจิตของข้าราชการตำรวจ ชั้นประทวนแยกตามสภาพเศรษฐกิจสังคมทั้งสามระดับมีความสัมพันธ์ทางลบกับความ พึงพอใจในงานในปัจจัยจูงใจ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<.05)