การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับขวัญกำลังใจของ พัฒนาการอำเภอในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 2) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อระดับ ขวัญกำลังใจของพัฒนาการอำเภอในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ พัฒนาการอำเภอในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 234 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามส่งทางไปรษณีย์ ระหว่างวันที่ 4 ธันวาคม 2535 ถึงวันที่ 25 ธันวาคม 2535 ได้รับแบบ สอบถามคืน 215 ชุด คิดเป็น 91.88% วิเคราะห์ข้อมูลโดยเครื่อง คอมพิวเตอร์โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC+ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าไคสแควร์ (Chi-Square) และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเพิ่มหรือลดตัวแปร เป็นขั้น ๆ (Stepwise Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. พัฒนาการอำเภอในภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีขวัญกำลังใจ ในระดับปานกลาง 2. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อระดับขวัญกำลังใจของพัฒนาการอำเภอ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 2.1 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับขวัญกำลังใจ โดยการ วิเคราะห์ค่าสถิติไคสแควร์ (Chi-Square) ปรากฏผลดังนี้2.1.1 คุณลักษณะทางประชากร ประกอบด้วย การ ศึกษา อายุราชการ รายได้ และประสบการณ์การปฏิบัติงานในตำแหน่ง พบว่าปัจจัยดังกล่าวไม่มีความสัมพันธ์กับระดับขวัญกำลังใจของพัฒนาการ อำเภออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ2.1.2 คุณลักษณะงานที่ทำ ประกอบด้วย สภาพการ ปฏิบัติงาน งานที่ได้รับมอบหมาย นโยบายและการบริหารงาน พบว่าปัจจัย ดังกล่าวมีความสัมพันธ์กับระดับขวัญกำลังใจของพัฒนการอำเภอ อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.052.1.3 คุณลักษณะทางสังคม ประกอบด้วย ความ สัมพันธ์กับผู้บังคับบัญชา ความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน ความสัมพันธ์กับ ชาวบ้าน และความสัมพันธ์ครอบครัว พบว่า ความสัมพันธ์กับผู้บังคับบัญชา ความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน ความสัมพันธ์กับชาวบ้าน มีความสัมพันธ์ กับระดับขวัญกำลังใจของพัฒนาการอำเภออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนความสัมพันธ์กับครอบครัว ไม่มีความสัมพันธ์กับระดับขวัญกำลัง ใจของพัฒนาการอำเภอ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ2.1.4 คุณลักษณะทางจิตวิทยาสังคม ประกอบด้วย โอกาสก้าวหน้า สถานภาพการยอมรับนับถือ การอุทิศตนเพื่องาน ความ รู้สึกไร้อำนาจและความเชื่อมั่นในตนเอง พบว่า โอกาสก้าวหน้าและ ความรู้สึกไร้อำนาจ มีความสัมพันธ์กับระดับขวัญกำลังใจของพัฒนาการ อำเภอ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ส่วนสถานภาพ การยอมรับนับถือ การอุทิศตนเพื่องาน ความเชื่อมั่นในตนเอง ไม่มีความ สัมพันธ์กับระดับขวัญกำลังใจของพัฒนาการอำเภอ อย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ 2.2 อิทธิพลของปัจจัยที่ศึกษาต่อระดับขวัญกำลังใจ โดย การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเพิ่มหรือลดตัวแปรเป็นขั้น ๆ (Stepwise Multiple Regression Analysis) พบว่าปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อระดับ ขวัญกำลังใจของพัฒนาการอำเภอ เรียงตามลำดับความสำคัญ ได้แก่ ความสัมพันธ์กับผู้บังคับบัญชา งานที่ได้รับมอบหมาย โอกาสก้าวหน้า สถานภาพการยอมรับนับถือ สภาพการปฏิบัติงาน ความรู้สึกไร้อำนาจ นโยบายและการบริหารงานความสัมพันธ์กับชาวบ้าน และความสัมพันธ์ กับเพื่อนร่วมงาน