การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบผล ของความรู้ระหว่างเกมคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิชาภาษาอังกฤษ เรื่องการเติม-ing ทั้ง 3 รูปแบบ ในระดับชั้นประถมศึกษา ปีที่ 5 กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสาธิตมอดินแดง มหาวิทยาลัยขอนแก่น จำนวน 90 คน ซึ่งได้จากการคัดเลือกนักเรียนโดยใช้คะแนนทดสอบก่อนเรียน โดยเลือกนักเรียนที่มีคะแนนทดสอบก่อนเรียน วิชาภาษาอังกฤษ เรื่องการเติม-ing ต่ำกว่าร้อยละ 80 ของคะแนนเต็ม แล้ว สุ่มโดยวีธีสุ่มเป็น 3 กลุ่มทดลอง กลุ่มทดลองละ 30 คน โดยให้กลุ่มทดลองที่ 1 เรียนจากเกมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนรูป แบบเกมผจญภัย ให้กลุ่มทดลองที่ 2 เรียนจากเกมคอมพิวเตอร์ ช่วยสอนรูปแบบเกมยิงต่อสู้ ให้กลุ่มทดลองที่ 3 เรียนจาก เกมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนรูปแบบเกมปริศนา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นเครื่องมือที่ผู้ วิจัยสร้างขึ้นเองประกอบด้วย 1) เกมคอมพิวเตอร์ช่วยสอน รูปแบบเกมผจญภัย มีค่าประสิทธิภาพ 88.00/85.00 มีค่าดัชนี ประสิทธิผล 0.66 2) เกมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนรูปแบบเกมยิง ต่อสู้ มีค่าประสิทธิภาพ 88.66/84.33 มีค่าดัชนีประสิทธิผล 0.67 3) เกมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนรูปแบบเกมปริศนา มีค่า ประสิทธิภาพ 86.00/83.66 มีค่าดัชนีประสิทธิผล 0.66 4) แบบทดสอบวิชาภาษาอังกฤษ เรื่องการเติม-ing ซึ่งมีค่าความ เชื่อมั่น 0.81 กลุ่มตัวอย่างได้รับการทดสอบก่อนการทดลอง 1 สัปดาห์ แล้วได้รับการทดลองโดยใช้เกมคอมพิวเตอร์ช่วยสอน 3 รูปแบบ เสร็จแล้ว กลุ่มตัวอย่างได้รับการทดสอบหลังเรียนทันที นำ ข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบองค์ประกอบเดียว (One-way analysis of variance) ผลการวิจัยพบว่า ไม่มีความแตกต่างระหว่างรูปแบบเกมคอมพิวเตอร์ช่วย สอน ทั้ง 3 รูปแบบที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาภาษา อังกฤษเรื่องการเติม-ing ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05