วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ศึกษาการบรรเทาอุทกภัยในลุ่มน้ำ สงครามตอนล่าง โดยการเก็บกักน้ำไว้ในพื้นที่นาตอนบนของ ลุ่มน้ำ ภูมิประเทศในลุ่มน้ำสงครามอาจแบ่งเป็นพื้นที่ตอน บนและพื้นที่ตอนล่าง พื้นที่ตอนบนใช้แบบจำลองน้ำท่าของอดิเรก (พ.ศ. 2533) ซึ่งใช้วิธีการของ United States Soil Conservation Service (SCS) และสมการสมดุลของมวลน้ำ (Water Balance Equation) โดยทำการปรับปรุงแก้ไขในบางส่วน และพิจารณาให้พื้นที่นาตอนบนเป็นอ่างเก็บน้ำ (reservoir) ส่วนพื้นที่ตอนล่างซึ่งเป็นที่ราบน้ำท่วม (flood plain) ใช้แบบจำลองน้ำท่วมของสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเซีย (พ.ศ. 2529) ซึ่งใช้สมการของ St. Venant และสมการต่อเนื่อง ในการทำนาปรกติ ชาวนาจะมีการเก็บกักน้ำไว้ในพื้นที่ นา โดยปรับระดับ (regulate) ให้เหมาะกับความต้องการน้ำ ของต้นข้าว และโอกาสที่ฝนจะตก ถ้าเราสามารถปรับระดับน้ำ ในพื้นที่นาตอนบนให้เก็บน้ำมากขึ้นหรือน้อยลงบางช่วง จะ ช่วยบรรเทาอุทกภัยในที่ราบน้ำท่วมตอนล่างของลุ่มน้ำได้ การเก็บกักน้ำกระทำทั้งหมด 4 กรณี คือ เก็บกัก 2, 4, 7 และ 10 วัน ตามลำดับ โดยที่เมื่อครบเวลาตามที่กำหนดแล้ว จะปล่อยน้ำลงสู่ระดับปกติ เป็นเวลา 1 วัน แล้วจึงเริ่ม เก็บกักใหม่ ทำเช่นนี้วนเวียนไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งสิ้นสุด เวลาของการจำลองสภาพ การกำหนดความลึกของการเก็บกักในช่วง เวลาต่าง ๆ เป็นดังนี้ กำหนดให้ความลึกของน้ำในพื้นที่นา เท่ากับ 20 ซม. สำหรับช่วง 26 กค. - 17 กย. และ 30 ซม. สำหรับช่วง 18 กย.- 30 กย. ซึ่งสรุปผลได้ว่า กรณีเก็บกัก 10 วันให้ผลดีที่สุด โดยมีพื้นที่น้ำท่วมที่ลดลงอยู่ในช่วง 2,320 - 85,324 ไร่ (ค่าเฉลี่ย = 56,692 ไร่) คิดเป็นผล ได้สุทธิจากการป้องกันน้ำท่วมอยู่ในช่วง 42.67 - 96.35 ล้านบาท (ค่าเฉลี่ย = 66.66 ล้านบาท) ปีที่สามารถลด พื้นที่น้ำท่วมได้มากที่สุด คือ ปี พ.ศ. 2521 โดยสามารถลด พื้นที่น้ำท่วมได้ 85,324 ไร่ คิดเป็นผลได้สุทธิจากการ ป้องกันน้ำท่วมเท่ากับ 96.35 ล้านบาท