การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์ เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาวิชาสร้างเสริม ประสบการณ์ชีวิต ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 หน่วย ชีวิตในบ้าน ด้วยการสอน โดยใช้ทักษะกระบวนการ 9 ขั้น กับการสอนแบบปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนอนุบาลขอนแก่น อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น ในภาค เรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2535 จำนวนนักเรียน 94 คน ได้มาโดย วิธีสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Sampling) แล้วสุ่มแบ่งเป็น กลุ่มทดลอง 1 กลุ่ม จำนวนนักเรียน 47 คน และอีก 1 กลุ่ม เป็นกลุ่มควบคุม จำนวนนักเรียน 47 คน กลุ่มทดลองทำการสอน ด้วยการสอนโดยใช้ทักษะกระบวนการ 9 ขั้น และกลุ่มควบคุม ทำการสอนโดยการสอนแบบปกติ รูปแบบของการวิจัยเป็นรูปแบบ Posttest Control Group Design เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบทดสอบวัดความ สามารถในการแก้ปัญหา แผนการสอนโดยใช้ทักษะกระบวนการ 9 ขั้น ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง และแผนการสอนแบบปกติ การวิเคราะห์ ข้อมูลทางสถิติ โดยการทดสอบค่าเฉลี่ยใช้ t-test ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยการสอนโดยใช้ทักษะ กระบวนการ 9 ขั้น มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่า นักเรียน กลุ่มที่เรียนด้วยการสอนแบบปกติที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 2. นักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยการสอน โดยใช้ทักษะ กระบวนการ 9 ขั้น มีความสามารถในการแก้ปัญหาสูงกว่า นักเรียนกลุ่มที่เรียนด้วยการสอนแบบปกติที่ระดับนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05