ได้ทำการตรวจอุจจาระเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาใน 6 โรงเรียนของจังหวัดขอนแก่น โดยแบ่งออกเป็นในเขตเมือง 3 โรงเรียนและชนบท 3 โรงเรียน เพื่อหาอัตราความชุกชุมของ โรคพยาธิ และความรุนแรงของโรคพยาธิใบไม้ตับและพยาธิปากขอ ว่ามีความแตกต่างกันหรือไม่ระหว่างเขตเมืองและชนบท ตลอดจน การเป็นโรคพยาธิมีความสัมพันธ์หรือไม่กับสถานะทางเศรษฐกิจ สุขาภิบาล การสวมรองเท้า และการรับประทานก้อยปลาดิบ จาก จำนวนนักเรียนทั้งหมด 2,022 คนได้ทำการสุ่มตัวอย่างเพื่อ ศึกษา 1,035 คน (51.19%) โดยแยกเป็นนักเรียนชาย 531 คน (51.25%) และนักเรียนหญิง 504 คน (51.12%) พบว่ามีอัตรา ความชุกของโรคหนอนพยาธิ 9.86% และอัตราความชุกของโรคหนอน พยาธิในเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาทั้งในเขตเมืองและชนบท ไม่มีความแตกต่างกันในนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05) ชนิดของ หนอนพยาธิที่ตรวจพบ มีพยาธิใบไม้ตับ (Opisthorchis viverrini) 3.58% พยาธิปากขอ (Hookworm) 1.74% พยาธิสตรองจิลอยด์ (strongyloides stercoralis) 1.26% พยาธิใบไม้ลำไส้ ขนาดเล็ก (Minute intestinal flukes) 0.97% พยาธิใบไม้ ลำไส้ขนาดกลาง (Echinostoma spp.) 0.39% พยาธิตัวตืด (Taenis spp.) 0.19% อัตราการเป็นโรคพยาธิใบไม้ตับและพยาธิปากขอระหว่าง เด็กนักเรียนในเมืองและชนบทไม่มีความแตกต่างกันในนัยสำคัญ ทางสถิติ (P>0.05) ความหนาแน่นหรือจำนวนไข่ของพยาธิใบไม้ตับในอุจจาระ หนัก 1 กรัม ในเด็กนักเรียนทั้งในเมืองและในชนบท ไม่มี ความแตกต่างกันในนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05) ความรุนแรง ของโรคนี้ในเด็กนักเรียน 91.89% อยู่ในระดับ Light infection ที่เหลืออยู่ในระดับ Moderate infection สำหรับพยาธิปากขอ ก็เช่นเดียวกัน ความหนาแน่นหรือจำนวนไข่ของพยาธิในอุจจาระ หนัก 1 กรัมระหว่างเด็กนักเรียนในเมืองและชนบทก็ไม่แตกต่างกัน (P>0.05) และความรุนแรงของโรคก็อยู่ในระดับ Light infection ทั้งหมด เมื่อศึกษาถึงอัตราการเป็นโรคหนอนพยาธิในเด็กนักเรียน กับรายได้ต่อปีของผู้ปกครองและการมีส้วมไว้ใช้ที่บ้าน มี ความสัมพันธ์กัน (P<0.05) แต่เมื่อนำระดับความรู้ของเด็ก นักเรียนเกี่ยวกับโรคหนอนพยาธิมาเปรียบเทียบกับการเป็น โรคหนอนพยาธิกลับไม่มีความสัมพันธ์กัน (P>0.05) การที่ เด็กนักเรียนตอบว่ากินหรือไม่กินก้อยปลาดิบไม่มีความสัมพันธ์ กับการเป็นโรคพยาธิใบไม้ตับ (P>0.05) แต่การสวมรองเท้านั้น มีความสัมพันธ์ต่อการเป็นโรคพยาธิปากขอ (P<0.05)