ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การจัดกลุ่มพืชสกุลขมิ้น (วงศ์ขิง) โดยใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและรูปแบบไอโซไซม์

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การจัดกลุ่มพืชสกุลขมิ้น (วงศ์ขิง) โดยใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและรูปแบบไอโซไซม์
นักวิจัย : หทัยรัตน์ โชคทวีพาณิชย์
คำค้น : -
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2544
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=30747
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

จากการศึกษาลักษณะสัณฐานวิทยาของพืชสกุลขมิ้น (~iCurcuma~i) 16 ชนิด และ ~iSmithatris~i 1 ชนิด พบว่าสามารถแบ่งพืชสกุล ~iSmithatris~i ออกจากพืชสกุล ขมิ้นได้ โดยใช้ลักษณะการมีทั้งจงอย และ anther crest บนอับเรณู ส่วนอับเรณูของพืช สกุลขมิ้นจะมีอย่างใดอย่างหนึ่งหรือไม่มีทั้ง 2 อย่าง และสามารถแบ่งพืชสกุลขมิ้น ออกได้เป็น 2 กลุ่ม โดยใช้ลักษณะการมีหรือไม่มีจงอยบนอับเรณู โดยกลุ่มที่ 1 ประกอบด้วย เทพรำลึก เทพอัปสร ปทุมมา บัวลายลาว บัวลายปราจีน ช่อมรกต กระเจียวส้ม ทับทิมสยาม และปทุมรัตน์ ซึ่งพืชในกลุ่มนี้ไม่มีจงอยบนอับเรณู แต่มี anther crest เหนืออับเรณู ยกเว้นบัวลายปราจีนที่โคนอับเรณูมีรูปร่างแบบและยื่นยาวออกมา ด้านข้าง ป่องออกทั้ง 2 ข้าง การจำแนกชนิดพืชภายในกลุ่มนี้ใช้ลักษณะการเชื่อมติดกันของ ใบประดับ และสีของใบประดับเป็นเกณฑ์ ส่วนกลุ่มที่ 2 ประกอบด้วยบัวชั้น ขมิ้นชัน ขมิ้นอ้อย ว่านมหาเมฆ ว่านนางคำ ว่านทรหด และว่านชักมดลูก พืชกลุ่มนี้อับเรณูมีจงอย ยื่นยาวออกมามีลักษณะคล้ายหงอน การจำแนกชนิดพืชภายในกลุ่มนี้ใช้ลักษณะการเกิดช่อดอก ลำต้นใต้ดิน และสีเนื้อของลำต้นใต้ดินเป็นเกณฑ์ เมื่อวิเคราะห์และจัดกลุ่มพืชโดย ใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยา โดยคำนวณค่าสัมประสิทธิ์ความเหมือนและจัดกลุ่มพืชด้วยวิธี UPGMA สามารถแบ่งพืชออกได้ 2 กลุ่มหลัก โดยใช้ระดับค่าสัมประสิทธิ์ความเหมือน ที่ = 0.40 ซึ่งไม่สามารถแยกพืชสกุล ~iSmithatris~i ออกจากพืชสกุลขมิ้นได้อย่าง ชัดเจน โดยกลุ่มที่ 1 ประกอบด้วย ~iSmithatris supraneanae~i เทพอัปสร บัวลายลาว ช่อมรกต กระเจียมส้ม ปทุมมา บัวลายปราจีน ปทุมรัตน์ ทับทิมสยาม และเทพรำลึก ซึ่งพืชในกลุ่มนี้จัดอยู่ในสกุลย่อย Paracurcuma กลุ่มที่ 2 ประกอบด้วย ว่านทรหด ว่านชักมดลูก บัวชั้น ว่านมหาเมฆ ว่านนางคำ ขมิ้นชัน และขมิ้นอ้อย โดยพืชในกลุ่ม ที่ 2 จัดอยู่ในสกุลย่อย Eucurcuma (Valeton, 1918) ผลการศึกษาความผันแปรของ รูปแบบไอโซไซม์ 8 ชนิด ได้แก่ ADH, PGM, LAP, GDH, GOT, G(,6)PDH, MDH และ EST โดยใช้วิธี polyacrylamide gel electrophoresis พบว่า มีการแสดงออกของ รูปแบบไอโซไซม์ที่แตกต่างกันในพืชแต่ละชนิด โดยเอนไซม์ G(,6)PDH MDH และ EST สามารถจำแนกชนิดของพืชที่ทำการศึกษาได้ชัดเจน เมื่อวิเคราะห์และจัดกลุ่มพืชโดยใช้ ลักษณะความผันแปรของรูปแบบไอโซไซม์ โดยคำนวณค่าระยะทางพันธุกรรม (D) ด้วยวิธีของ NEI และคำนวณหาความสัมพันธ์ด้วยวิธี UPGMA พบว่า แบ่งพืชออกเป็น 3 กลุ่มหลัก โดยใช้ค่า D = 1.989 ซึ่งแยกพืชสกุล ~iSmithatris~i ออกจากพืชสกุลขมิ้นได้ แต่ ไม่สามารถจำแนกพืชสกุลขมิ้นออกเป็น 2 สกุลย่อยได้อย่างชัดเจน

บรรณานุกรม :
หทัยรัตน์ โชคทวีพาณิชย์ . (2544). การจัดกลุ่มพืชสกุลขมิ้น (วงศ์ขิง) โดยใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและรูปแบบไอโซไซม์.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
หทัยรัตน์ โชคทวีพาณิชย์ . 2544. "การจัดกลุ่มพืชสกุลขมิ้น (วงศ์ขิง) โดยใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและรูปแบบไอโซไซม์".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
หทัยรัตน์ โชคทวีพาณิชย์ . "การจัดกลุ่มพืชสกุลขมิ้น (วงศ์ขิง) โดยใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและรูปแบบไอโซไซม์."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2544. Print.
หทัยรัตน์ โชคทวีพาณิชย์ . การจัดกลุ่มพืชสกุลขมิ้น (วงศ์ขิง) โดยใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและรูปแบบไอโซไซม์. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2544.