จากการสกัดหัวแห้วหมู (~iCyperus rotundus~i L.) โดยวิธีการซอกซ์เลต ใช้แอลกอฮอล์ 95% เป็นตัวทำละลาย ที่อุณหภูมิ 75 องศาเซลเซียส ได้สารปริมาณ 12.81% w/w มีผลต่อการตายของหอยเชอรี่ (~iPomacea canaliculata~i L.) อายุ 3 เดือน ที่ 6 ระดับความเข้มข้น คือ 0, 0, 5, 10, 15 และ 20% ตรวจนับเปอร์เซ็นต์ การตายของหอยเชอรี่ ในช่วงเวลา 24 และ 48 ชั่วโมง ได้ค่า LC(,50) เท่ากับ 4.06% (Y = -48.67 + 24.33X) และ 3.33% (Y = -38.89 + 26.67X) ตามลำดับ เมื่อนำสารสกัดหัวแห้วหมูผสมสารเสริมประสิทธิภาพ 2 ชนิด คือ triphenyl phosphate (TPP) 0.1% พบว่าทำให้หอยเชอรี่มีเปอร์เซ็นต์การตายมากขึ้นเป็น 34% ส่วนสารสกัด ที่ผสม maleic acid 0.1% ไม่มีผลต่อการตายของหอยเชอรี่ ในแง่ของการเสริม ประสิทธิภาพสารสกัด ผลของการตอบสนองต่อกลไกการทำลายพิษของหอยเชอรี่ ที่กระเพาะอาหาร ลำไส้ และ digestive gland หลังจากทดสอบสารสกัด ในช่วงเวลา 24 ชั่วโมง พบว่าทั้ง 3 อวัยวะ มีปริมาณเอนไซม์เอสเทอเรสลดลง 0.5 และเมื่อผสมสาร TPP 0.1% จะทำให้ระดับเอนไซม์ ดังกล่าวลดลงถึง 2 เท่า ส่วนระดับเอนไซม์กลูตาไทโอน เอส-ทรานสเฟอเรส ทั้ง 3 อวัยวะ มีปริมาณเอนไซม์ลดลง 1 เท่า ทั้งผสมและไม่ผสม maleic acid 0.1% จากการวิเคราะห์ ค่า K(,m) และ V(,max) พบว่าปฏิกิริยาของเอนไซม์กลูตาไทโอน เอส-ทรานสเฟอเรสที่มี ต่อสารสกัดหัวแห้วหมูเป็นแบบ uncompetitive inhibition จากการทดลองพบว่าปริมาณ เอนไซม์เอสเทอเรส และกลูตาไทโอน เอส-ทรานสเฟอเรส พบมากในกระเพาะอาหารและ digestive gland ตามลำดับ จากการทดสอบความเป็นพิษกับลูกปลานิล (~iOreochromis niloticus~i (Linn.)) อายุ 3 เดือน เมื่อได้รับสารสกัดหัวแห้วหมู ในช่วงเวลา 24 ชั่วโมง ให้ค่า LC(,50) เท่ากับ 2.52% (Y = -11.67 + 24.50X) แต่ไม่พบความผิดปกติของอวัยวะใด ๆ จากสาร สกัดหัวแห้วหมู ที่มีต่อหนูขาวเล็ก (~iMus musculus~i (Linn.)) อายุ 12 สัปดาห์หลังการ ได้รับสารสกัดในอัตรา 2,000 ppm