จากการศึกษาระบบการให้บริการลิฟต์ อาคารเรียนมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย พบว่าเกิดการรอคอยลิฟต์นานในช่วงเวลา 8.00-9.00 น. 12.15-12.45 น. และ 13.40-14.10 น. งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อหาระบบการให้บริการลิฟต์ที่มี ประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นในช่วงเวลาดังกล่าว โดยพิจารณาจากเวลาเฉลี่ยที่ผู้ใช้ลิฟต์ ใช้ในระบบ ผลการวิจัยพบว่าอัตราการมาใช้ลิฟต์มีการแจกแจงแบบพัวซอง ดังนั้นจึงได้ช่วง เวลาระหว่างการมาใช้ลิฟต์ของผู้ใช้ลิฟต์แต่ละคนมีการแจกแจงแบบเอกซ์โปเนนเชียลและ นำผลที่ได้มาจำลองแบบการให้บริการลิฟต์ 3 ระบบ ดังนี้ ระบบที่ 1 เป็นการจำลองแบบ การให้บริการลิฟต์ในปัจจุบันโดยลิฟต์ให้บริการระบบชั้นคู่-ชั้นคี่, ระบบที่ 2 และ ระบบที่ 3 เป็นการจำลองแบบการให้บริการลิฟต์ระบบใหม่โดยลิฟต์ให้บริการระบบแบ่งเขตสูง- เขตต่ำ และระบบแบ่งเขต 4 ระดับ ตามลำดับ พบว่า ช่วงเวลา 8.00-9.00 น. ระบบที่ 1 เป็นระบบที่เหมาะสมที่สุด เนื่องจากเป็น ระบบที่มีเวลาเฉลี่ยที่ผู้ใช้ลิฟต์ใช้ในระบบน้อยที่สุดเป็น 3.313-3.925 นาที ช่วงเวลา 12.15-12.45 น. และช่วงเวลา 13.40-14.10 น. ระบบที่ 2 เป็น ระบบที่เหมาะสมที่สุดเนื่องจากเป็นระบบที่มีเวลาเฉลี่ยที่ผู้ใช้ลิฟต์ใช้ในระบบน้อย ที่สุดเป็น 5.080-5.772 นาที และ 6.759-7.407 นาที ตามลำดับ