ทำการสอบเทียบอาคารประตูระบายน้ำปากคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งซ้าย อ่างเก็บน้ำ ห้วยเสนง ได้ความสัมพันธ์ระหว่างสัมประสิทธิ์ปริมาณน้ำกับอัตราส่วนของผลต่างระดับ น้ำด้านท้ายกับระดับธรณีประตูต่อความสูงของการเปิดบานประตู เพื่อนำไปใช้ในการหา ปริมาณน้ำชลประทานที่ส่งจริง การหาปริมาณน้ำฝนใช้การในสนามรายสัปดาห์แล้วนำไป วิเคราะห์หาระดับน้ำในแปลงนา สรุปได้ว่าระดับน้ำในแปลงนาต่ำสุดเท่ากับ 40.0 มม. ระดับน้ำในแปลงนาหลังจากมีการให้น้ำชลประทานเท่ากับ 50.0 มม. และระดับน้ำในแปลง นาสูงสุดหลังจากฝนตกเท่ากับ 70.0 มม. คำนวณหาประสิทธิภาพการชลประทานฤดูฝน และฤดูแล้งได้เท่ากับ 60.78 และ 29.20 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ จากนั้นศึกษาการสมดุล ของอ่างเก็บน้ำห้วยเสนง โดยใช้แบบจำลอง wusmo version 5.0 ใช้ข้อมูลอุทกวิทยา 20 ปี ประสิทธิภาพการชลประทานฤดูฝนและฤดูแล้งเท่ากับ 60 และ 30 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ สามารถทำการเพาะปลูกข้าวในฤดูฝนได้ 35,300 ไร่ สร้างกราฟกำหนดพื้นที่เป้าหมาย การปลูกพืชฤดูแล้ง (DSAR Curve) เมื่อสิ้นฤดูฝนปลายเดือนพฤศจิกายน ปริมาณน้ำใน อ่างเก็บน้ำห้วยเสนงอยู่ที่ 19.93 ล้าน ลบ.ม. มีพื้นที่เป้าหมายการปลูกพืชฤดูแล้ง 2,940 ไร่ ได้ค่าเฉลี่ยพื้นที่เพาะปลูกฤดูแล้งในระยะยาว 2,681 ไร่ โดยใช้สมการ Y = 148.19X-23.71 เมื่อ X เท่ากับปริมาณน้ำเก็บกักมีค่าตั้งแต่ 0.16 ถึง 19.93 ล้าน ลบ.ม. และ Y เท่ากับพื้นที่ เป้าหมายการปลูกพืชฤดูแล้งมีหน่วยเป็นไร่ ในการศึกษาสภาพอนาคตปี ค.ศ.2020 มีการ ใช้น้ำประปาเพิ่มมากขึ้น พื้นที่เพาะปลูกฤดูฝนและฤดูแล้งเท่าเดิม แต่มีการขาดแคลนน้ำ 2 เดือน 3 ปี ปริมาณน้ำที่ขาดแคลนสูงสุด 2.172 ล้าน ลบ.ม. การศึกษาการวางแผนส่งน้ำล่วงหน้าประจำสัปดาห์ ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งซ้าย อ่างเก็บน้ำห้วยเสนง พิจารณาช่วงการเตรียมแปลงและการปักดำฤดูฝน ปี พ.ศ.2542 และ ฤดูแล้ง ปี พ.ศ.2542/2543 แสดงให้เห็นว่าเมื่อใช้แบบจำลอง WWSM จะช่วยให้ประหยัดน้ำ ได้ 12.64 เปอร์เซ็นต์ และ 43.30 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ