การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผล ของโปรแกรมสุขศึกษา เพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการป้องกันโรคความดันโลหิตสูงของผู้สูงอายุ ชมรมผู้สูงอายุ จังหวัดปทุมธานี กลุ่มตัวอย่างจำนวน 90 คน แบ่งเป็น กลุ่มทดลองจำนวน 45 คน และกลุ่มเปรียบเทียบจำนวน 45 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมสุขศึกษา ระยะเวลา 4 สัปดาห์ โดยที่กลุ่มเปรียบเทียบไม่ได้รับโปรแกรมสุขศึกษาเก็บรวบรวมข้อมูล 2 ครั้ง คือ ก่อนการให้โปรแกรมสุขศึกษาและหลังการให้โปรแกรมสุขศึกษา 6 สัปดาห์ โดยใช้แบบ สัมภาษณ์แล้วนำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าที และ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังได้รับโปรแกรมสุขศึกษา กลุ่มทดลองมีปัจจัยคุณลักษณะ ภายในตัวบุคคล ได้แก่ ความรู้เกี่ยวกับโรคความดันโลหิตสูง ความคาดหวังในความสามารถ ตนเองในการป้องกันโรคความดันโลหิตสูง ความคาดหวังในผลของการป้องกันโรคความดัน โลหิตสูง และการปฏิบัติตัวในการป้องกันโรคความดันโลหิตสูง สูงกว่าก่อนการให้โปรแกรม สุขศึกษา และสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และความรู้เกี่ยวกับโรค ความดันโลหิตสูง ความคาดหวังในความสามารถตนเองในการป้องกันโรคความดันโลหิต ความคาดหวังในผลของการป้องกันโรคความดันโลหิตสูง มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการ ปฏิบัติตัวในการป้องกันโรคความดันโลหิตสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และพบว่าสัดส่วนของ ผู้สูงอายุที่มีค่าดัชนีมวลกายลดลงในกลุ่มทดลองมากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าโปรแกรมสุขศึกษาเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการป้องกัน โรคความดันโลหิตสูงของผู้สูงอายุ ทำให้ผู้สูงอายุมีพฤติกรรมการป้องกันโรคความดันโลหิตสูง ซึ่งสามารถนำโปรแกรมสุขศึกษานี้ไปประยุกต์ใช้กับกลุ่มเป้าหมายอื่นๆ ต่อไป