~iRalstonia solanacearum~i เป็นสาเหตุของโรคพืชที่สำคัญทางเศรษฐกิจหลายชนิด ทำให้พืชเกิดอาการเหี่ยวและตายอย่างรวดเร็ว กลไกที่สำคัญในการเกิดโรคอย่างหนึ่งคือ การอุดตันของท่อลำเลียงน้ำ เนื่องจาก extracellular polysaccharide (EPS) การศึกษาถึงกลไกต้านทานของพริกต่อโรคเหี่ยวที่เกิดจากเชื้อ ~iR. solanacearum~i ซึ่งคาดว่าจะมีความสัมพันธ์ร่วมกับการสร้าง EPS โดยศึกษาในพริกที่มีระดับความต้านทาน แตกต่างกัน 8 พันธุ์ ผลการทดลองพบว่าพริกที่มีระดับความต้านทานโรคเหี่ยวที่แตกต่างกัน ไม่พบความแตกต่างของปริมาณแบคทีเรีย และการแพร่กระจายของแบคทีเรียในต้นพริก โดยสามารถตรวจพบเชื้อได้ทั้งต้นตั้งแต่รากจนถึงยอด และพบเชื้อในปริมาณเพิ่มมากขึ้น หลังการปลูกเชื้อไปแล้วในช่วง 5-15 วัน ดังนั้นพริกที่ต้านทานต่อโรคเป็นแบบทนทานต่อโรค (Tolerance) ความทนทานโรคที่เกิดในพันธุ์พริกต้านทาน โดยเฉพาะพริกสายพันธุ์ PBC495 และ CA364 อาจเป็นผลเนื่องจากมีกลไกยับยั้งการสร้าง EPS ของเชื้อ โดยพบว่า ขนาดของเซลล์แบคทีเรีย ~iR. solanacearum~i สายพันธุ์ Pe204 ในพริกพันธุ์ต้านทาน CA495 และ CA364 มีขนาดเซลล์เฉลี่ย 0.479x0.895 และ 0.560x1.049 (+,m)m ตามลำดับ ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าที่ตรวจพบในพริกสายพันธุ์อ่อนแอ CA363 ซึ่งมีขนาด 0.632x1.146 (+,m)m นอกจากนี้ยังพบว่าปริมาณ hexosamine ในพืชหลังจากปลูกเชื้อแบคทีเรียที่ตรวจพบในพริก พันธุ์ต้านทานมีการเพิ่มขึ้นน้อยกว่าในพริกพันธุ์อ่อนแอ คือในพริกสายพันธุ์ PBC495 และ CA363 มีปริมาณ hexosamine เพิ่มขึ้น 2.22 และ 8.45 mg/gfw เมื่อเปรียบเทียบ กับพริกที่ไม่ปลูกเชื้อ การนำเชื้อ ~iR. solanacearum~i (~1,000 cfu) มาเลี้ยงผสม กับ stem fluid ที่สกัดจากพืชทั้งก่อนและหลังการปลูกเชื้อ ~iR. solanacearum~i พบว่า stem fluid จากพริกพันธุ์ต้านทานมีแนวโน้มสูงที่จะยับยั้งการเจริญเติบโต ของเชื้อ ~iR. solanacearum~i พบว่าในพริกพันธุ์ต้านทานมีปริมาณเชื้อเจริญเติบโต ในช่วง 0.002-0.034x10(5) cfu/ml ในขณะที่พันธุ์ต้านทานต่ำถึงอ่อนแอมีปริมาณเชื้อ สูงถึง 0.08-2x10(5) cfu/ml เมื่อนำเชื้อมาเลี้ยงผสมกับ stem fluid ที่สกัดจากพริก ที่ไม่ได้ปลูกเชื้อ จึงมีแนวโน้มว่าความต้านทานของพริกที่ต้านทานโรคเหี่ยวเกิดเนื่อง จากการยับยั้งการสร้าง EPS โดยพบว่าเชื้อที่ตรวจพบในพันธุ์ต้านทานมีขาดเล็กกว่า และ พริกที่ต้านทานมีปริมาณ hexosamine ที่ตรวจพบน้อยกว่าพันธุ์อ่อนแอ