การศึกษาการเปลี่ยนแปลงของประชากรวัชพืชในดินในพื้นที่ปลูกถั่วเหลืองหลังนา ที่มีการเตรียมดินแบบไถพรวนและไม่ไถพรวนก่อนปลูก และการศึกษาชีววิทยาของวัชพืชหลัก ในพื้นที่ปลูกถั่วเหลืองหลังนาของเกษตรกร ในเขตอำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท โดยการนำ ตัวอย่างดินจากสองระบบมาเพาะ และศึกษาชีววิทยาของวัชพืชหลักในสภาพเรือนทดลอง ภาควิชา พืชไร่นา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ระยะเวลาในการศึกษาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ.2539 ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ.2542 พบว่าในดินตัวอย่างที่สุ่มจากดินบริเวณผิวดินถึงระดับความลึก 30 เซนติเมตร วัชพืชที่งอกจากดินตัวอย่างทั้งสองระบบการไถพรวนส่วนใหญ่กระจายอยู่ที่ระดับความ ลึก 0-12 เซนติเมตร โดยจำนวนวัชพืชที่งอกจากดินตัวอย่างจากพื้นที่ไม่ไถพรวน มากกว่าจำนวน วัชพืชจากพื้นที่ไถพรวนปกติอย่างมีนัยสำคัญ พื้นที่ไม่ไถพรวนก่อนปลูกเมล็ดวัชพืชส่วนมากสะสม อยู่ที่ชั้นผิวหน้าดิน และลดลงตามระดับความลึกที่เพิ่มขึ้น ส่วนพื้นที่ไถพรวนเมล็ดพวัชพืชกระจาย ตัวใกล้เคียงกัน การศึกษาวัชพืชที่เปลี่ยนแปลงบนผิวดินตลอดฤดูปลูก พบว่าในพื้นที่ไถพรวนมีจำนวน วัชพืชที่งอกบนผิวดินมากกว่าจำนวนวัชพืชที่งอกจากพื้นที่ไม่ไถพรวน การศึกษาทางด้านชีววิทยาของวัชพืชหลักในพื้นที่ปลูกถั่วเหลือง ทั้งจากแปลงที่ เตรียมดินแบบไถพรวน และไม่ไถพรวนก่อนปลูกถั่วเหลือง พบว่าชนิดวัชพืชหลักจากดิน ตัวอย่างทั้งสองระบบการไถพรวน ประกอบด้วยวัชพืชกลุ่มหญ้า ได้แก่ หญ้านกสีชมพู (~iEclinochloa colona~i (L.) Link.) หญ้าดอกขาว (~iLeptochloa chinensis~i L.) และหญ้าตีนนก (~iDigitaria biformis~iWilld.) กลุ่มวัชพืชกกได้แก่ แห้วหมู (~iCyperus rotundus~i L., Sp.) และวัชพืชใบเลี้ยงคู่ได้แก่ กะเม็ง (~iEclipta prostrata~i (L.) L.) สะเดาดิน (~iGlinus oppositifolius~i (L.) DC.) และลิ้นงู (~iHedyotis corymbosa~i (L.) Lamk.) วัชพืชใบเลี้ยงเดี่ยวกลุ่มหญ้าและวัชพืชใบเลี้ยงคู่ เป็นวัชพืช ปีเดียวสามารถสร้างเมล็ดได้มาก อัตราการงอกหลังสุกแก่ระยะแรกต่ำ และเพิ่มขึ้นเมื่อระยะ เวลาเพิ่มขึ้น จากนั้นลดลงอีกครั้งเมื่อระยะหลังสุกแก่เพิ่มมากขึ้น ส่วนการพักตัว และ ความมีชีวิตของเมล็ดมีอัตราสูง และลดลงเมื่อระยะเวลาการเก็บรักษาเพิ่มขึ้น ส่วนวัชพืช กลุ่มกก ได้แก่ แห้วหมูเป็นวัชพืชหลายปี และการขยายพันธุ์ส่วนใหญ่ด้วยหัว อัตราการงอก และความมีชีวิตของหัวมีอัตราสูงและลดลงอย่างรวดเร็ว เมื่อระยะเวลาหลังเก็บเกี่ยวเพิ่มขึ้น