อุตสาหกรรมหินเจียของประเทศไทยเป็นอุตสาหกรรมการผลิตที่ตั้งขึ้นเพื่อทดแทนการนำเข้า และมีแนวโน้มขยายตัวในอัตราสูง การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงลักษณะโครงสร้างของ ตลาด และพฤติกรรมการแข่งขันทั้งทางด้านราคาและมิใช่ราคาของอุตสาหกรรมหินเจียในประเทศไทย ในการศึกษานี้ ได้อาศัยข้อมูลปฐมภูมิที่ได้จากการสัมภาษณ์ผู้ประกอบการ และข้อมูลทุติยภูมิ ที่ได้จากการเก็บรวบรวมข้อมูลจากหน่วยงานต่างๆ และนำมาวิเคราะห์ในเชิงปริมาณ และใน เชิงพรรณนา ผลจากการศึกษาพบว่า อุตสาหกรรมหินเจีย จัดเป็นตลาดผู้ขายน้อยราย มีค่าการ กระจุกตัวค่อนข้างสูง โดยมีผู้ประกอบการรายใหญ่ 4 ราย จากจำนวนผู้ประกอบการทั้งหมด ในอุตสาหกรรมนี้ ซึ่งมีมากกว่า 10 ราย ผู้ประกอบการรายใหญ่ทั้ง 4 รายมีส่วนแบ่งตลาด ประมาณร้อยละ 91.06 ของปริมาณการจำหน่ายในปี พ.ศ.2530 และลดลงเป็นร้อยละ 88.73 ในปี พ.ศ.2540 ผู้ผลิตรายใหญ่ไม่นิยมใช้ราคาเป็นเครื่องมือในการแข่งขันแต่จะเน้นการแข่งขันที่มิใช่ ราคา เช่น การส่งเสริมการขายโดยให้การข่าวสารและความรู้ การพัฒนาผลิตภัณฑ์ และการ เพิ่มช่องทางการจัดจำหน่าย เป็นต้น รัฐบาลมีบทบาทต่ออุตสาหกรรมนี้อย่างมากในการกำหนดภาษีนำเข้าหินเจีย และภาษีนำเข้า วัตถุดิบประเภทสารขัดถู ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิต ทั้งนี้เนื่องจากผู้ผลิตหินเจีย ในประเทศยังคงพึ่งพาการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศ ดังนั้นรัฐบาลควรสนับสนุนให้มีการผลิต วัตถุดิบประเภทสารขัดถูขึ้นในประเทศ เพื่อเป็นการพัฒนาอุตสาหกรรมการผลิตหินเจียภายใน ประเทศ