การค้าระหว่างประเทศมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 70 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศเบื้องต้น และประมาณร้อยละ 95 ของปริมาณการค้าระหว่างประเทศต้องอาศัยการขนส่งทางทะเล ซึ่งพบว่า สายการเดินเรือไทยมีส่วนแบ่งการขนส่งเพียงประมาณร้อยละ 11 ของปริมาณสินค้าที่ขนส่งทางทะเล ทั้งหมดอันนำไปสู่ปัญหาการสูญเสียเงินตราจำนวนมากให้กับสายการเดินเรือต่างชาติ เพื่อหาแนวทาง ในการเพิ่มส่วนแบ่งตลาดของสายการเดินเรือไทยจึงได้ทำการศึกษาถึงสภาพทั่วไปและลักษณะโครง สร้างตลาดของอุตสาหกรรมการขนส่งทางทะเลในประเทศไทย พฤติกรรมการแข่งขันของสายการเดิน เรือในประเทศไทย พร้อมทั้งปัญหาและอุปสรรคในการแข่งขันของสายการเดินเรือไทย วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือ ประการที่หนึ่ง เพื่อทราบถึงสภาพทั่วไปของอุตสาหกรรม การขนส่งทางทะเลในประเทศไทย ประการที่สอง เพื่อทราบถึงโครงสร้างตลาดของอุตสาหกรรม การขนส่งทางทะเลในประเทศไทย โดยอาศัยอัตราส่วนการกระจุกตัวของตลาด การกีดกันการเข้าสู่ ตลาด การทดแทนกันของสินค้าและความใส่ใจในปฏิกิริยาของสายการเดินเรือในประเทศไทย ประการ ที่สาม เพื่อวิเคราะห์พฤติกรรมการแข่งขันของสายการเดินเรือในประเทศไทย และประการสุดท้าย เพื่อวิเคราะห์อุปสรรคในการแข่งขันของสายการเดินเรือไทย การศึกษาอาศัยข้อมูลจากแบบสอบถาม และการสัมภาษณ์ผู้บริหารสายการเดินเรือจำนวน 9 ราย จากการศึกษาพบว่าอุตสาหกรรมการขนส่งทางทะเลมีค่ากระจุกตัวในระดับสูง การเข้ามา แข่งขันในตลาดทำได้ยาก มีความสามารถในการทดแทนกันเป็นอย่างดีและมีความใส่ใจในปฏิกิริยา ของคู่แข่งสูงจึงสรุปได้ว่าอุตสาหกรรมนี้มีลักษณะโครงสร้างแบบผู้ขายน้อยรายที่มีสินค้าต่างกัน เล็กน้อย ในเรื่องพฤติกรรมการแข่งขัน สายการเดินเรือส่วนใหญ่ไม่นิยมใช้การแข่งขันทางด้าน ราคา แต่จะใช้การแข่งขันทางด้านมิใช่ราคาคือ การขายตรง การโฆษณาและการเปลี่ยนแปลงบริการ ให้แตกต่างจากคู่แข่งเป็นหลัก ส่วนปัญหาสำคัญของสายการเดินเรือไทยได้แก่ การตัดราคาของสาย การเดินเรือนอกชมรม การขาดแคลนเงินทุนและการมีต้นทุนค่าใช้จ่ายสูง