การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยต่าง ๆ ที่มีผลต่อการเข้าร่วมโครง การส่งเสริมปลูกไม้เศรษฐกิจ ได้แก่ ปัจจัยด้านเศรษฐกิจและสังคม หลักเกณฑ์และระเบียบการ ดำเนินงานตามโครงการ ตลอดจนความคาดหวังของเจ้าของที่ดิน รวมทั้งศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง ปัจจัยดังกล่าวกับเนื้อที่ที่เข้าร่วมโครงการ เพื่อนำผลการศึกษาไปใช้เป็นแนวทางในการ กำหนดกลุ่มเป้าหมายในการส่งเสริมในอนาคต ตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ ผู้ร่วมโครงการ จำนวน 120 ราย การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้แบบสัมภาษณ์จากประชากรตัวอย่าง สถิติที่ใช้ในการ วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าไคสแควร์ ที่ระดับความเชื่อมั่น 95 % ผลการศึกษาพบว่า ผู้ร่วมโครงการมีอายุเฉลี่ย 53 ปี ส่วนใหญ่จบการศึกษาไม่เกินระดับ ประถมศึกษา มีอาชีพหลัก คือ เกษตรกรรม รายได้เฉลี่ยต่อปี 81,900 บาท มีพื้นที่ถือครอง เฉลี่ย 45.43 ไร่ และร้อยละ 86.67 อยู่ในท้องที่ตำบลเดียวกันกับพื้นที่อยู่อาศัย ความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการปลูกสวนป่า อยู่ในเกณฑ์รู้เพียงเล็กน้อยถึงปานกลาง ร้อยละ 55.83 ไม่เคยติดต่อสัมพันธ์กับเจ้าหน้าที่ป่าไม้มาก่อนเลย และร้อยละ 74.17 เป็นฝ่ายไปสอบถาม โครงการจากเจ้าหน้าที่ป่าไม้ก่อน ในการลงทุนปลูกสร้างสวนป่าได้ใช้เงินทุนส่วนตัว และมี ความพอใจต่อจำนวนเงินอุดหนุนที่ทางราชการให้ ตลอดทั้งเห็นว่าระเบียบและหลักเกณฑ์ที่ทาง ราชการกำหนดไว้มีความเหมาะสมดีแล้ว ทั้งนี้เพราะผู้ร่วมโครงการต้องการใช้ที่ดินให้เกิด ประโยชน์มากกว่าที่จะต้องการเงินอุดหนุนจากภาครัฐ โดยผู้เข้าร่วมโครงการ ร้อยละ 68.33 ไม่พบปัญหาอุปสรรคแต่อย่างใด สำหรับการทดสอบสมมติฐานพบว่า รายได้และขนาดของพื้นที่ถือ ครองมีความสัมพันธ์กับจำนวนเนื้อที่ที่เข้าร่วมโครงการในท้องที่จังหวัดพิษณุโลก จากการศึกษาครั้งนี้พอสรุปได้ว่า การดำเนินงานตามโครงการนี้ควรที่จะเน้นกลุ่มเป้า เป้าหมายที่มีจำนวนพื้นที่ถือครองมาก หรือผู้ที่มีรายได้สูง และใช้กลไกของตลาดช่วยในการ สร้างแรงจูงใจในการเข้าร่วมโครงการอีกทางหนึ่ง ตลอดทั้งส่งเสริมให้มีการใช้ระบบวนเกษตร และนำเอาเทคนิคการใช้ประโยชน์ไม้ขนาดเล็กไปเผยแพร่ เพื่อให้เกิดรายได้ในระยะแรกและเกิด ความเชื่อมั่นต่อโครงการในอนาคต