การทดลองผลของความเค็มต่อการเจริญเติบโต คุณภาพเมล็ด และปริมาณธาตุอาหารของข้าว ดำเนินการที่เรือนเพาะชำ การพัฒนาที่ดิน โดยปลูกข้าวเจ้าหอมสุพรรณบุรีในถังบรรจุทราย 10 กก. และใช้สารละลายธาตุอาหารพืชสูตร Yoshida ที่ระดับความเค็ม 3.6, 7.8, 9.7, 11.3, 13.6 เดซิซีเมนต่อเมตร โดยมีแผนการทดลองแบบ Completely Randomized Design 5 ซ้ำ บันทึกการ เจริญเติบโต ด้านความสูง การแตกกอ วันออกดอก ปริมาณคลอโรฟิลล์ในใบ น้ำหนักแห้งทั้ง 4 ระยะ การเจริญเติบโต คือ ระยะแตกกอ ตั้งท้อง ออกดอก และเก็บเกี่ยว และบันทึกคุณภาพเมล็ดข้าว ด้านขนาด รูปร่าง และปริมาณอมิโลส เก็บตัวอย่างพืชวิเคราะห์ธาตุอาหารโซเดียม คลอไรด์ ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส โพแทสเซียม แคลเซียม แมกนีเซียม กำมะถัน สังกะสี ทองแดง และเหล็ก ผลการทดลองแสดงว่าความเค็มสูงขึ้นทำให้ผลผลิตและองค์ประกอบของผลผลิตข้าวลดลง คลอโรฟิลล์ในใบมากขึ้น และทำให้ดอกมีลักษณะไม่สมบูรณ์ เมื่อความเค็มสูงขึ้นคุณภาพเมล็ดข้าวลดลงกล่าว คือ น้ำหนัก 100 เมล็ด ความกว้าง ความยาวและความหนาเมล็ดลดลง วันออกดอกช้าลง เมล็ดข้าวผิดรูป ปริมาณอมิโลสมีแนวโน้มสูง ขึ้นแต่ไม่แตกต่างทางสถิติ การดูดธาตุอาหารของข้าวเมื่อความเค็มสูงขึ้น โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่มใหญ่ ๆ คือ กลุ่ม ที่ 1 เป็นกลุ่มที่ข้าวจะสะสมหรือดูดมากขึ้น ได้แก่ โซเดียม และคลอรีน และกลุ่มที่ 2 เป็น ธาตุที่ข้าวจะมีการสะสมลดลง คือไนโตรเจน ฟอสฟอรัส โพแทสเซียม แคลเซียม แมกนีเซียม กำมะถัน สังกะสี ทองแดง และเหล็ก ทำให้สัดส่วนของ C1 / N, C1 / P, Na / Ca และ Na / K เพิ่มขึ้น เมื่อความเค็มสูงขึ้น ระยะการเจริญเติบโตของข้าวที่ทนต่อความเค็ม โดยพิจารณาจากอัตราการลดลงของน้ำหนัก แห้ง ซึ่งเรียงลำดับจากสูงไปหาต่ำได้ดังนี้ ระยะตั้งท้อง ระยะแตกกอ ระยะออกดอก และระยะ เก็บเกี่ยว