การศึกษาการใช้สารละลาย AOA ร่วมกับกลูโคสและซูโครส ที่มีผลต่ออายุการปักแจกันและการเปลี่ยนแปลงทางด้านสรีระของ ดอกกล้วยไม้หวาย JYT (Dendrobium Jew Yuay Tew) พบว่า ดอกกล้วยไม้ที่ปักแจกันในสารละลายกลูโคสให้ผลในการยืดอายุ การปักแจกันของดอกกล้วยไม้ได้ดีกว่าสารละลายซูโครสและสาร ละลายกลูโคส 4% + AOA 0.5 mM ทำให้ดอกกล้วยไม้มีอายุการ ปักแจกันนานที่สุด (18.2 วัน) พร้อมทั้งมีดอกตูมบาน น้ำหนักสด และการดูดน้ำเพิ่มมากกว่าทรีตเมนต์อื่นๆ เมื่อปรับ pH ของสาร ละลายกลูโคส 4% + AOA 0.5 mM เพิ่มขึ้นจาก pH 3.2 เป็น 4.2 และ 5.2 พบว่า ประสิทธิภาพของสารละลายกลูโคส 4% + AOA 0.5 mM ในการยืดอายุการปักแจกันลดลง การปรับ pH ของสารละลายกลูโคสให้มีสภาพเป็นกรด (pH 3.2) สามารถ ยืดอายุการปักแจกันของดอกกล้วยไม้ได้แต่ไม่ได้ผลดีเท่ากับสาร ละลายกลูโคส 4% + AOA 0.5 mM ที่ไม่ปรับ pH ส่วนการฆ่า เชื้อจุลินทรีย์ที่โคนก้านช่อดอกโดยคลอร็อกซ์สามารถลดประชากร จุลินทรีย์ในสารละลายที่ปักแจกันดอกกล้วยไม่ได้ แต่การปักแจกัน ในสารละลายกลูโคส 4% + AOA 0.5 mM สามารถลดประชากร จุลินทรีย์ได้ดีกว่าการฆ่าจุลินทรีย์ที่โคนก้านช่อดอกโดยคลอร็อกซ์ และการแช่โคนก้านช่อดอกในสารละลายคลอร็อกซ์ 5, 10 และ 15% นาน 3 ชั่วโมงก่อนปักแจกันในสารละลายกลูโคส 4% + AOA 0.5 mM สามารถเพิ่มอายุการปักแจกันของดอกกล้วยไม้ได้ ในขณะที่การแช่โคนก้านช่อดอกในสารละลายคลอรอกซ์ 20% นาน 3 ชั่วโมงกลับเป็นพิษต่อโคนก้านช่อดอก ช่อดอกกล้วยไม้ที่มีเฉพาะดอกบานและปักแจกันในสารละลาย กลูโคส 4% + AOA 0.5 mM มีการสร้างเอทธิลีนน้อยกว่าช่อดอกบาน ที่ปักแจกันในน้ำกลั่น แต่สารละลายกลูโคส 4% + AOA 0.5 mM ไม่ได้ทำให้กิจกรรมของ ACC synthase และปริมาณของ ACC ในกลีบดอกวงนอกรวมกับกลีบดอกวงใน และเส้าเกสรรวมกับก้าน ดอกย่อยมีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดกับช่อดอกกล้วยไม้ที่ปักแจกัน ในน้ำกลั่น