จากผลการศึกษาเปรียบเทียบระบบการจัดการตะกอนพื้นบ่อ โดยการประยุกต์ใช้ระบบให้อากาศในบ่อเลี้ยงกุ้งกุลาดำแบบหนาแน่น ในระบบปิด ซึ่งมีการให้อากาศอย่างพอเพียงเพื่อคงระดับออกซิเจน ต่ำสุดไม่ต่ำกว่า 5 mg/l พบว่าการใช้ระบบการให้อากาศช่วยให้ ตะกอนแขวนลอยอยู่ในน้ำ และระบบการใช้เครื่องให้อากาศช่วย รวมตะกอน และดูดตะกอนทิ้งเป็นระยะๆ สามารถลดปริมาณ แพลงก์ตอนพืชในบ่อได้ โดยระบบแขวนลอยตะกอนสามารถลด ปริมาณแพลงก์ตอนพืชได้ดีที่สุด ระบบที่มีการดูดตะกอนสามารถลด ปริมาณแพลงก์ตอนพืช ฟอสฟอรัส และแอมโมเนียในน้ำให้อยู่ใน ระดับต่ำกว่ากลุ่มควบคุม และลดการสะสมของสารอินทรีย์ แอมโมเนีย และซัลไฟด์ในดินพื้นบ่อ รวมทั้งมีผลให้ค่าศักย์ ไฟฟ้ารีดอกซ์ของดินพื้นบ่อสูงกว่ากลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองที่ ใช้ระบบแขวนลอยตะกอนไม่มีผลต่อการสะสมฟอสฟอรัส และ แอมโมเนียในดินพื้นบ่อ แต่มีผลทำให้ปริมาณซัลไฟด์ในดินลดลง อย่างไรก็ตามพบว่ามีการสะสมของแอมโมเนียในน้ำมากกว่า กลุ่มการทดลองอื่นๆ เนื่องจากมีปริมาณแพลงก์ตอนพืชน้อย ในระบบนี้การเปลี่ยนแปลงปริมาณออกซิเจนและพีเอชของน้ำ ในรอบวันอยู่ในช่วงแคบ ความแตกต่างของคุณภาพน้ำและดิน ในบ่อส่วนใหญ่ที่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจะพบในช่วงหลังของ การเลี้ยง ผลผลิตและอัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อใน การทดลองนี้ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (P>0.05) ทาง สถิติ