การศึกษาชนิดและปริมาณของสารป้องกันกำจัดแมลงกลุ่ม ออร์กาโนคลอรีนที่ตกค้างในน้ำและดินตะกอนในแม่น้ำเจ้าพระยา ได้เริ่มศึกษาตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนตุลาคม พ.ศ.2540 โดยทำการเก็บตัวอย่างทุก 3 เดือน จาก 14 สถานี เพื่อนำมา วิเคราะห์หาสารป้องกันกำจัดแมลงกลุ่มออร์กาโนคลอรีนทั้งหมด 13 ชนิด โดยวิธีแก๊สโครมาโตกราฟฟี สารป้องกันกำจัดแมลงกลุ่มออร์กาโนคลอรีนที่ตรวจพบใน น้ำมี 11 ชนิด คือ พารา,พารา-ดีดีดี พารา,พารา-ดีดีที ดีลดริน เฮพตาคลอร์ พารา,พารา-ดีดีอี อัลฟา-บีเอชซี เฮพตาคลอร์ อีพอกไซด์ แกมมา-บีเอชซี เบตา-บีเอชซี เดลตา-บีเอชซี และ อัลดริน ส่วนในดินตะกอนตรวจพบ 13 ชนิด คือ พารา,พารา-ดีดีอี พารา,พารา-ดีดีดี เบตา-บีเอชซี เดลตา-บีเอชซี ดีลดริน พารา,พารา-ดีดีที แอลฟา-บีเอชซี ออโท,พารา-ดีดีที เฮพตาคลอร์ เฮพตาคลอร์อีพอกไซด์ แกมมา-บีเอชซี เอนดริน และอัลดริน ปริมาณสารป้องกันกำจัดแมลงจำแนกตามกลุ่ม ได้แก่ กลุ่ม ไอโซเมอร์ของเบนซินเฮกซาคลอไรด์ กลุ่มสารประกอบของ ไซโคลไดอีน และกลุ่มดีดีที พบในน้ำมีปริมาณเฉลี่ยเท่ากับ 0.0032, 0.0070 และ 0.0084 ppb ตามลำดับ ส่วนใน ดินตะกอนมีปริมาณเฉลี่ยเท่ากับ 19.3085, 11.2057 และ 20.8290 ppb ตามลำดับ ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณสาร ป้องกันกำจัดแมลงในน้ำกับดินตะกอน พบว่ากลุ่มไอโซเมอร์ ของเบนซินเฮกซาคลอไรด์ กลุ่มสารประกอบของไซโคลไดอีน และกลุ่มดีดีที มีปริมาณการตกค้างในดินตะกอนมากกว่าในน้ำ เฉลี่ยประมาณ 6,034, 1,601 และ 2,480 เท่า ตามลำดับ โดยสารทุกกลุ่มมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 99 ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณ สารป้องกันกำจัดแมลงในน้ำกับฤดูกาล (ฤดูฝนและฤดูแล้ง) พบว่ากลุ่มไอโซเมอร์ของเบนซินเฮกซาคลอไรด์และกลุ่มสาร ประกอบของไซโคลไดอีนมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 99 ส่วนในดินตะกอนพบว่า สารทุกกลุ่มมีความแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95