การศึกษาความหลากหลายของจีโนม พลาสมิด และความรุนแรงของเชื้อ ~iXanthomonas campestris~i pv. ~iglycines~i สาเหตุโรคใบจุดนูนที่รวบรวมจากแหล่งปลูกถั่วเหลืองทั่วประเทศ จำนวน 127 สายพันธุ์ สามารถแบ่งลักษณะลายพิมพ์ดีเอ็นเอของจีโนมที่ได้จากการวิเคราะห์ด้วย วิธี random amplified polymorphic DNA (RAPD) และปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรส กับ primer 6 ชนิด (ที่คัดเลือกจาก 40 ชนิด) ออกเป็น 10 กลุ่ม (RAPD type A ถึง J) เชื้อ เหล่านี้มีลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่คล้ายคลึงกันเพียง 65.07% โดยกลุ่ม RAPD type A พบน้อยที่สุด เพียง 2.3% และพบเฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่ม B พบมากที่สุด 40.94% การจัดกลุ่ม ด้วยวิธีนี้ไม่มีความสัมพันธ์กับแหล่งปลูกถั่วเหลืองซึ่งเป็นสถานที่รวบรวมเชื้อ แสดงว่าเชื้อ มีลักษณะพันธุกรรมที่ค่อนข้างแตกต่างหลากหลาย เมื่อนำเชื้อทั้งหมดไปสกัดพลาสมิดและตรวจสอบ ขนาดโดยวิธีอิเลคโทรโฟริซิส พบเพียง 96 สายพันธุ์ที่ยังมีพลาสมิด พลาสมิดที่สกัดได้มีขนาด ระหว่าง 12,216 ถึง 1,638 กิโลเบส และมีจำนวน 1-6 พลาสมิดต่อเซลล์ หลังจากวิเคราะห์ ข้อมูลของพลาสมิดดังกล่าวสามารถแบ่งเชื้อ 96 สายพันธุ์ได้ 4 กลุ่ม จาก K ถึง N ซึ่งมีความ สัมพันธ์กันไม่ชัดเจนกับการแบ่งกลุ่มด้วยลายพิมพ์ดีเอ็นเอ เชื้อทั้ง 127 สายพันธุ์มีความรุนแรง ในการก่อให้เกิดโรคกับถั่วเหลืองพันธุ์ สจ4 ในสภาพเรือนทดลอง 3 ระดับคือรุนแรงน้อย ปานกลาง และรุนแรงมาก ซึ่งระดับความรุนแรงนี้มีความสัมพันธ์สูงกับการแบ่งกลุ่มโดย RAPD แต่มีความสัมพันธ์ต่ำกับการแบ่งกลุ่มโดยพลาสมิด การวิเคราะห์เชื้อ X. campestris pv. glycines ด้วยวิธี RAPD และการก่อให้เกิดโรครวมกันนี้สามารถแบ่งกลุ่มเชื้อสายพันธุ์รุนแรง และอ่อนแอออกจากกันได้ชัดเจน ในขณะที่ควรมีการตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบ พลาสมิดและความผันแปรของการก่อให้เกิดโรคอย่างละเอียดเพิ่มเติมต่อไป