ประเทศไทยเป็นประเทศกำลังพัฒนา ซึ่งรัฐบาลพยายามพัฒนาให้โครงสร้างพื้นฐานต่าง ๆ ให้ได้มาตรฐานสากล โครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญอย่างหนึ่งคือโทรศัพท์พื้นฐาน ในช่วงปี พ.ศ. 2529 ประเทศไทยขาดแคลนโทรศัพท์พื้นฐาน ทางภาครัฐได้แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าโดยการนำโทรศัพท์ เคลื่อนที่เข้ามาในประเทศ ตั้งแต่นั้นมาโทรศัพท์เคลื่อนที่ก็เป็นที่นิยมใช้ ด้วยเหตุผลที่ ใช้ง่ายสะดวกต่อการพกพา รวดเร็วและที่สำคัญภาคเอกชนมีกลยุทธ์ในการดึงลูกค้า ทำให้มีความ ต้องการโทรศัพท์เคลื่อนที่มากขึ้นทุก ๆ ปี การศึกษาถึงปัจจัยที่มีอิทธิพลต่ออุปสงค์ของ โทรศัพท์เคลื่อนที่จึงเป็นประเด็นที่น่าสนใจ วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้ เพื่อให้ทราบถึงปัจจัยที่มีผลกระทบต่ออุปสงค์ของ โทรศัพท์เคลื่อนที่ พร้อมทั้งทดสอบการคาดคะเนแนวโน้มอุปสงค์ช่วงเดือนกรกฎาคม ถึงกันยายน ปี พ.ศ. 2540 การศึกษาครั้งนี้ในระบบอนาล็อกใช้ข้อมูลทุติยภูมิรายเดือนช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2535 ถึง เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2540 และในระบบดิจิตอลใช้ข้อมูลทุติยภูมิรายเดือนช่วงเดือน มกราคม พ.ศ. 2538 ถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยสร้างสมการถดถอยเชิงซ้อนหลายตัวแปรเพื่อ ประมาณสมการอุปสงค์ของโทรศัพท์เคลื่อนที่ ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่มีผลกระทบต่ออุปสงค์ของโทรศัพท์เคลื่อนที่ในแต่ละระบบ ได้แก่ ราคาเฉลี่ยของเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ และการส่งเสริมการขาย ปัจจัยหลังเป็น กลยุทธ์ที่สำคัญประการหนึ่ง เนื่องจากข้อมูลแสดงว่าเมื่อบมจ. แอ็ดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส มีการโฆษณาการส่งเสริมการขาย บริษัทคู่แข่งก็จะออกโฆษณาตามด้วย สำหรับการวิเคราะห์ความ ยืดหยุ่นของอุปสงค์โทรศัพท์เคลื่อนที่ในแต่ละระบบ ที่มีต่อราคาเฉลี่ยของโทรศัพท์เคลื่อน ที่ในแต่ละระบบ พบว่ามีค่ามากกว่าหนึ่ง หมายความว่าสินค้าชนิดนี้เป็นสินค้าฟุ่มเฟือย และ เป็นสินค้าที่สินค้าสามารถทดแทนกันได้อย่างดี สำหรับในส่วนของการคาดคะเนแนวโน้มอุปสงค์ พบว่าการคาดคะเนในแบบราย 3 เดือน สามารถคาดคะเนได้ดีกว่าแบบรายเดือน ซึ่งในการคาดคะเน ที่ดีที่สุดมีความคลาดเคลื่อนไป 2.3 เปอร์เซ็นต์ แต่การคาดคะเนแนวโน้มส่วนใหญ่คาดคะเนได้ ประมาณ 55-95 เปอร์เซ็นต์ การส่งเสริมการขายเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการซื้อโทรศัพท์เคลื่อนที่ ดังนั้นทาง ภาครัฐบาลจำเป็นต้องมีการควบคุมการให้บริการให้เป็นไปตามการส่งเสริมการขายของภาคเอกชนที่ ได้ทำไว้ เพื่อมิให้ผู้บริโภคเสียเปรียบ