ในการเพาะเลี้ยง Candida utilis TISTR 5001 แบบเบ็ดเสร็จ ที่ความเข้มข้นของ กลูโคส 10-100 กรัม/ลิตร พบว่าความเข้มข้นของกลูโคสที่เหมาะสมที่สุด คือ 24.42 กรัม/ลิตร โดยมีอัตราการเติบโตจำเพาะเท่ากับ 0.362 (ชั่วโมง)(-1) และผลได้ของเซลล์จากกลูโคส เท่ากับ 0.475 กรัม/กรัม จากการเพิ่มความเข้มข้นของกลูโคสสูงขึ้น พบว่ามีอัตราการเติบโต จำเพาะและผลได้ของเซลล์จากกลูโคสที่ลดลง เนื่องจากผลของปรากฎการณ์ Crabtree effect ซึ่งผลการยับยั้งของกลูโคสต่ออัตราการเติบโตของยีสต์สามารถอธิบายได้โดยอาศัยสมการของ Andrews และการประเมินค่าพารามิเตอร์ของแบบจำลองการผลิตยีสต์ด้วยวิธี Simplex method พบว่าแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่ได้สามารถอธิบายจลนพลศาสตร์ของการเพาะเลี้ยงได้ค่อนข้าง เหมาะสม ในการเพาะเลี้ยงแบบครั้งคราวโดยวิธีการควบคุมแบบป้อนล่วงหน้า ที่ความเข้มข้นของกลูโคส 5-25 กรัม/ลิตร พบว่าความเข้มข้นของกลูโคสที่เหมาะสมที่สุด คือ 10 กรัม/ลิตร โดยมีอัตราการ เติบโตจำเพาะเท่ากับ 0.343 (ชั่วโมง)(-1) และผลได้ของเซลล์จากกลูโคสเท่ากับ 0.269 กรัม/กรัม ซึ่งให้อัตราการผลิตเซลล์ที่สูงกว่าการเพาะเลี้ยงยีสต์แบบเบ็ดเสร็จ 2.8 เท่า และ เมื่อทำการเพาะเลี้ยงยีสต์แบบครั้งคราวภายใต้ภาวะการให้อากาศอย่างเพียงพอที่มีความเข้มข้น ของออกซิเจนละลาย (DO) มากกว่า 60% พบว่าการเติมสารอาหารแบบเป็นระยะมีอัตราการ ผลิตเซลล์ที่สูงกว่าการเติมสารอาหารแบบต่อเนื่อง ที่ความเข้มข้นของกลูโคส 20 และ 25 กรัม/ลิตร เท่ากับ 1.2 และ 1.4 เท่า ตามลำดับ ในการเพาะเลี้ยงแบบครั้งคราวโดยการเติมสารอาหารแบบต่อเนื่อง ภายใต้ภาวะการให้ อากาศอย่างเพียงพอที่มีความเข้มข้นของออกซิเจนละลาย (DO) มากกว่า 60% พบว่าการผลิต เอทานอลที่เกิดขึ้นสามารถอธิบายได้โดยสมการของ Luedeking-Piret ที่ประกอบด้วยค่าคงที่ ขึ้นกับการเติบโต ((+,a)) และไม่ขึ้นกับการเติบโต ((+,b)) เมื่อเพาะเลี้ยงที่ความเข้มข้น ของกลูโคสเพิ่มขึ้นจาก 20 เป็น 25 กรัม/ลิตร พบว่าค่าคงที่ทั้งสองและค่าสัดส่วนของปริมาณ กลูโคสที่ใช้ผลิตเอทานอลต่อปริมาณกลูโคสทั้งหมด (RS) มีค่าเพิ่มขึ้น ซึ่งแสดงให้เห็นถึงผลของ ปรากฎการณ์ Crabtree effect ในการเพาะเลี้ยงที่แปรผันตามความเข้มข้นของกลูโคสที่เพิ่มขึ้น