งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพของตัว ทดสอบสถิติสำหรับทดสอบความเท่ากันของความแปรปรวนของประชากร 3, 4 และ 5 ประชากร โดยใช้ตัวทดสอบสถิติบาร์ตเลต เลอวีน และบราวน์-ฟอร์สิตี โดยพิจารณาจากความน่าจะเป็นของความคลาด เคลื่อนประเภทที่ 1 และอำนาจการทดสอบ เมื่อลักษณะการแจกแจง ของประชากรเป็นแบบปกติ แบบเอกซ์โปเนนเชียล และแบบไวบูลล์ โดยพิจารณาทั้งกรณีขนาดของกลุ่มตัวอย่างเท่ากันและไม่เท่ากัน และ เมื่ออัตราส่วนของความแปรปรวนแตกต่างกัน ที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 และ 0.05 งานวิจัยนี้ดำเนินการโดยการจำลองการทดลองด้วยเทคนิค มอนติคาร์โล ซึ่งกระทำซ้ำ 1,000 ครั้งในแต่ละลักษณะ ผลการวิจัย สรุปได้ดังนี้ เมื่อลักษณะการแจกแจงของประชากรเป็นแบบปกติและแบบ ไวบูลล์ ตัวทดสอบสถิติบาร์ตเลตสามารถควบคุมความน่าจะเป็นของ ความคลาดเคลื่อนประเภทที่ 1 ได้ดีกว่าตัวทดสอบสถิติตัวอื่น และ ให้อำนาจการทดสอบสูงกว่าตัวทดสอบสถิติตัวอื่นๆ ด้วย และเมื่อ ลักษณะการแจกแจงของประชากรเป็นแบบเอกซ์โปเนนเชียลและ กลุ่มตัวอย่างมีขนาดเท่ากัน ตัวทดสอบสถิติบราวน์-ฟอร์สิตีเท่านั้น ที่สามารถควบคุมความน่าจะเป็นของความคลาดเคลื่อนประเภทที่ 1 ได้ อำนาจการทดสอบขึ้นอยู่กับอัตราส่วนความแปรปรวน ลักษณะการแจกแจงของประชากร ขนาดของกลุ่มตัวอย่าง และ ระดับนัยสำคัญที่ใช้ในการทดสอบ