จากนโยบายการพัฒนาประเทศให้เจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ โดยการเปลี่ยนบทบาทของโบราณสถานจากเดิมซึ่งเป็นเพียงซาก ร่องรอยอารยธรรมของมนุษย์ในอดีตมาเป็นการรับใช้สังคมและ เศรษฐกิจของประเทศ อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา นับเป็นโบราณสถานที่รัฐบาลได้มีการลงทุนในการอนุรักษ์และ พัฒนาเพื่อผลในทางเศรษฐกิจ วัตถุประสงค์ของการศึกษา เพื่อศึกษาถึงความเหมาะสม ของโครงการอนุรักษ์และพัฒนาอุทยานประวัติศาสตร์พระนคร ศรีอยุธยาในทางเศรษฐศาสตร์ การศึกษานี้ต้นทุนของโครงการฯ ได้จากการประเมินค่าใช้จ่ายในปีต่าง ๆ ของกรมศิลปากร ส่วนผลประโยชน์ของโครงการ ได้แก่ ค่าเข้าชมอุทยานและ การใช้จ่ายของนักท่องเที่ยว โดยนำต้นทุนและผลประโยชน์มา วิเคราะห์ความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ด้วยเกณฑ์ชี้วัด ต่าง ๆ คือ มูลค่าปัจจุบันสุทธิ อัตราส่วนผลประโยชน์ต่อ ต้นทุน และอัตราผลตอบแทนภายในของโครงการ ผลการศึกษาพบว่า ณ อัตราหักลดร้อยละ 8 และ 12 นั้น โครงการมีความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ กล่าวคือ มูลค่าปัจจุบันสุทธิเท่ากับ 130.18 ล้านบาท และ 35.45 ล้านบาท ตามลำดับ ซึ่งมากกว่าศูนย์ อัตราส่วนผลประโยชน์ ต่อต้นทุนเท่ากับ 1.11 และ 1.04 ตามลำดับ ซึ่งมากกว่า หนึ่งและอัตราผลตอบแทนภายในของโครงการเท่ากับร้อยละ 14.20 ซึ่งมากกว่าค่าเสียโอกาสของทุน ที่ร้อยละ 8 และ 12 ส่วนอัตราหักลดร้อยละ 15 นั้น ไม่มีความคุ้มค่าทาง เศรษฐศาสตร์ กล่าวคือ มูลค่าปัจจุบันสุทธิน้อยกว่าศูนย์ คือ -12.82 ล้านบาท อัตราส่วนผลประโยชน์ต่อต้นทุนน้อยกว่า 1 คือ 0.99 และอัตราผลตอบแทนภายในของโครงการน้อยกว่า ร้อยละ 15 คือ ร้อยละ 14.20 แต่ทั้งนี้เมื่อพิจารณาถึง ความอ่อนไหวของโครงการแล้ว ณ อัตราหักลดร้อยละ 8 เท่านั้น ที่ยังคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์