ทำการชักนำต้นอ่อนกล้วยไข่ให้กลายพันธุ์ในสภาพปลอดเชื้อ โดยใช้สาร colchicine 0, 0.5, 0.75, 1.0 เปอร์เซ็นต์ และ oryzalin 0, 15, 30, 45 (...)M ร่วมกับ DMSO 2 เปอร์ เซ็นต์ นาน 2.5, 5.0, 7.5 ชั่วโมง ตามลำดับ พบว่าเมื่อความ เข้มข้นของสารก่อกลายพันธุ์เพิ่มมากขึ้นและระยะเวลาที่ได้รับ สารนานขึ้นทำให้มีอัตราการรอดชีวิตลดลง การใช้ colchicine 0.4 -0.75 เปอร์เซ็นต์ และ oryzalin 13-22 (...)M ทำให้ต้นอ่อน กล้วยมีอัตราการรอดชีวิต 50 เปอร์เซ็นต์ การเกิดหน่อใหม่หลังจาก เปลี่ยนอาหารพบว่าชั่ว VM(,1) ต้นที่ได้รับสารก่อกลายพันธุ์มี การเกิดหน่อใหม่ 0.2-1.2 หน่อ ซึ่งต่ำกว่าต้นควบคุม แต่ในชั่ว VM(,2) และ VM(,3) นั้นไม่มีความแตกต่างกัน บางหน่อที่ได้รับ สารก่อกลายพันธุ์พบลักษณะผิดปกติแบบ chimera และเซลล์ปาก ใบมีขนาดใหญ่มากกว่าต้นควบคุม ทำการคัดเลือกต้นที่เซลล์ปากใบ มีขนาดตั้งแต่ 28 ไมโครเมตร นำไปศึกษาโครโมโซม พบว่าต้น ควบคุมมีจำนวนโครโมโซม 2n=22 และสามารถคัดเลือกต้น tetraploid (2n=44) ได้ 3 หมายเลข ซึ่งได้จากการใช้ colchicine 1 เปอร์ เซ็นต์ นาน 7.5 ชั่วโมง และ oryzalin 45 (...)M นาน 2.5 ชั่วโมง จากนั้นนำต้นพันธุ์กลายที่ได้มาตัดแบ่งและเปลี่ยนอาหาร พบว่า พันธุ์กลายทั้งสามหมายเลขเกิดหน่อใหม่ได้น้อยกว่าต้นควบคุม การ เลี้ยงต้นอ่อนบนอาหารสูตร MS ที่ไม่เติมสารควบคุมการเจริญ เติบโตสามารถชักนำต้นอ่อนกล้วยไข่ทุกหมายเลขให้เกิดรากได้ดี หลังจากย้ายออกปลูกในเรือนเพาะชำ พบว่าต้นควบคุมและพันธุ์กลาย ที่ได้จากการใช้ colchicine มีความสูงมากกว่าพันธุ์กลายที่ ได้จากการใช้ oryzalin ซึ่งต้นเตี้ยและมีอัตราการรอดชีวิตต่ำ การเจริญเติบโตหลังจากย้ายปลูกในแปลงทดลองพบว่าคล้ายกัน กับในสภาพเรือนเพาะชำ พันธุ์กลายทั้งสามหมายเลขมีใบหนาและมุม การกางของใบมากจึงทำให้ใบโค้งลง เซลล์ปากใบมีขนาดใหญ่ แต่ จำนวนปากใบต่อพื้นที่น้อยกว่าต้นควบคุม สำหรับจำนวนใบและจำนวน หน่อของทั้งต้นควบคุมและพันธุ์กลายไม่แตกต่างกันทางสถิติ