การศึกษาคลื่นน้ำบ่าในลำน้ำที่เกิดจากการพังทลายของ เขื่อนได้มีการพัฒนาแบบจำลองคณิตศาสตร์โดยมีพื้นฐานบน สมการ Saint-Venant ซึ่งเป็นสมการการไหลมิติเดียวในทางระ บายน้ำเปิด เพื่อทำนายพฤติกรรมในการพังทลายของเขื่อนและ สภาพการเคลื่อนน้ำบ่าด้านท้ายน้ำ ในการศึกษานี้ได้เลือก แบบจำลองคณิตศาสตร์ชื่อ DAMBRK ของหน่วยงาน United States National Weather Service สำหรับกรณีสมมติการจำลองสภาพ คลื่นน้ำบ่าจากการพังทลายของเขื่อนรัชชประภา เพื่อจำลอง สภาพพฤติกรรมการพังทลายของเขื่อน และพฤติกรรมการระบายน้ำ ผ่านทางระบายน้ำล้น เขื่อนรัชชประภาเป็นเขื่อนหินถมสร้าง ปิดกั้นลำน้ำคลองแสงทางภาคใต้ของประเทศไทย เขื่อนมีความ สูง 94 เมตร และมีปริมาณเก็บกักสูงสุด 6,514 ล้านลบ.ม. การเคลื่อนตัวของคลื่นน้ำบ่าด้านท้ายน้ำพิจารณาตั้งแต่ ด้านท้ายเขื่อนรัชชประภาจนถึงปากแม่น้ำตาปี ที่อ่าวบ้าน ดอน จังหวัดสุราษฎร์ธานี รวมระยะทาง 109.44 กิโลเมตร การ หาค่าสัมประสิทธฺความขรุขระแมนนิ่งที่เหมาะสมใช้วิธีการ สมมติคำตอบในการเปรียบเทียบมาตรฐานและการตรวจพิสูจน์โดย ใช้ข้อมูลน้ำบ่าในปี พ.ศ. 2518 ซึ่งเป็นเหตุการณ์หนึ่งของ ข้อมูลน้ำบ่าสูงสุดที่เคยเกิดขึ้นในอดีต ผลการศึกษาการพังทลายของเขื่อนที่ละน้อยในรูปสี่ เหลี่ยมคางหมูโดยให้ปริมาณการไหลสูงสุดเท่ากับ 205,850 ลบ.ม.ต่อวินาทีซึ่งเป็นกรณีที่รุนแรงที่สุด พบว่า ที่บ้าน ตาขุน อำเภอคิรีรัฐนิคมห่างจากเขื่อน 18.96 กิโลเมตร และ ที่อำเภอพุนพินห่างจาเขื่อน 86.44 กิโลเมตร มีเวลาในการ เคลื่อนตัวของ wave front เท่ากับ 1.20 และ 13.43 ชั่วโมง ตามลำดับ และค่าระดับน้ำสูงสุดเท่ากับ 38.5 และ 11.7 เมตร รทก.ตามลำดับ ส่วนผลการศึกษาการระบายน้ำบ่าผ่านทางระบาย น้ำล้น พบว่า ปริมาณการไหลสูงสุดของค่าไฮโดรกราฟการไหล เข้าสูงสุดที่อาจเป็นไปได้เท่ากับ 3,760 ลบ.ม.ต่อวินาที ค่าระดับน้ำสูงสุดที่บ้านตาขุนอำเภอคิรีรัฐนิคม และอำเภอ พุนพินเท่ากับ 17.7 และ 4.7 เมตร รทก.ตามลำดับ ข้อมูลที่ ได้นี้สามารถใช้เป็นประโยชน์ในการจัดทำแผนเตรียมการในภาวะ ฉุกเฉิน เช่น แผนแจ้งเหตุเมื่อเขื่อนเกิดการพังทลาย,แผน อพยพราษฎรออกจากเขตน้ำท่วม,การป้องกันความเสียหายจาก ทรัพย์สิน และการวางแผนการใช้ที่ดินท้ายน้ำของเขื่อน