การสลายตัวของโพวิโดน-ไอโอดีน 5, 10 และ 20 มิลลิกรัมต่อลิตร ในน้ำกลั่น, น้ำเกลือ 0.85 เปอร์เซ็นต์, น้ำเกลือ 3 เปอร์เซ็นต์ และ น้ำทะเล 30 พีพีที (ppt) พบว่า โพวิโดน-ไอโอดีนเข้มข้น 5 มิลลิกรัมต่อลิตร ใช้เวลาในการ สลายตัว 24 , 21 , 21 , 12 ชั่วโมง ที่ความเข้มข้น 10 มิลลิกรัมต่อลิตร ใช้เวลา 33 , 27 , 27 , 18 ชั่วโมง และที่ความเข้มข้น 20 มิลลิกรัมต่อลิตรใช้เวลา 42 , 36, 33 และ 24 ชั่วโมง ตามลำดับ โดยพบว่าสารจะสลายตัวช้า ที่สุดในน้ำทะเล 30 พีพีที และเร็วที่สุดในน้ำกลั่น ปัจจัยที่มี ผลต่อการสลายตัว ได้แก่ อากาศ , ความเค็ม , แสง และ อุณหภูมิ การทดสอบประสิทธิภาพของโพวิโดน-ไอโอดีนในการ ฆ่าเชื้อวิบริโอ 7 ชนิด ได้แก่ Vibrio parahaemolyticus , V. vulnificus , V. damsela , V. alginolyticus, V. fluvialis , V. cholerae และ V. harveyi ทั้ง หมด 48 ตัวอย่าง พบว่าความเข้มข้นของโพวิโดน-ไอโอดีนต่ำ สุดที่สามารถฆ่าเชื้อแต่ชดภายในเวลา 30 นาทีอยู่ในช่วง 1.5625-3.125 , 12.5 , 1.5625-3.125 , 6.25- 12.5 , 1.5625-12,5 , 1.5625-6.25 และ 3.125- 6.25 มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับ จากการทดสอบพิษเฉียบพลันของโพวิโดน-ไอโอดีน ในกุ้งกุลาดำระยะโพสต์ลาวา 15 โดยวิธีชีววิเคราะห์แบบ น้ำนิ่ง ได้ค่า LC(,50) ที่ 24 ชั่วโมง เท่ากับ 17.0 (15.125 - 19.108) มิลลิกรัมต่อลิตร และมีค่าฟังก์ชั่น ความเอียงเท่ากับ 1.307 (1.216 - 1.405) โดย ที่โพวิโดน-ไอโอดีนมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงค่าออกซิเจน ละลายน้ำ ค่าความเป็นกรดด่าง ปริมาณแอมโมเนีย และ ปริมาณไนโตรท์เพียงเล็กน้อย