ถั่วเหลือง (Glycine max (L.) Merrill) เป็นพืชเศรษฐกิจ ที่มีความสำคัญพืชหนึ่งของประเทศไทย การผลิตในปัจจุบันยังไม่เพียงพอ กับความต้องการภายในประเทศ ดังนั้น การศึกษาวิจัยเพื่อหาแนวทางในการ เพิ่มผลผลิตต่อพื้นที่ของถั่วเหลืองให้สูงขึ้น จึงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง โดยทั่วไป ถั่วเหลืองต่างสายพันธุ์จะตอบสนองต่อสภาพแวดล้อม และ การเขตกรรมที่แตกต่างกัน เช่น ฤดูปลูก การให้น้ำ และอัตราปลูก ทำให้ การเจริญเติบโต และการให้ผลผลิตเปลี่ยนแปลงไปด้วย การวิจัยด้านหนึ่ง ที่จะเพิ่มผลผลิตถั่วเหลือง ได้แก่ การหาพันธุ์ถั่วเหลืองที่ปรับตัวได้ดีกับ สภาพแวดล้อม และการเขตกรรมของแต่ละแหล่งปลูก การศึกษาครั้งนี้ใช้ถั่วเหลือง 3 พันธุ์ คือ สุโขทัย 1 สจ.4 และ Leichhardt ให้น้ำ 2 ระดับ คือ ให้น้ำเต็มที่ และให้น้ำจำกัดมี 2 อัตรา ปลูก คือ 200,000 และ 400,000 ตันต่อเอกตาร์ ทำการทดลองใน 3 ฤดู ปลูก คือ ต้นฤดูฝน ปลายฤดูฝน และฤดูแล้ง ที่วิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัด นครปฐม ผลการทดลองพบว่า การเจริญเติบโตของถั่วเหลืองขึ้นอยู่กับฤดูปลูก ซึ่งมีช่วงแสงที่แตกต่างกัน เป็นปัจจัยที่กำหนดการออกดอก และการสุกแก่ ของถั่วเหลือง ซึ่งจะส่งผลไปถึงการสร้าง และสะสมน้ำหนักแห้ง และดรรชนี พื้นที่ใบ นอกจากนี้ การใช้พันธุ์ที่เหมาะสม และการเพิ่มอัตราปลูกยิ่ง สูงขึ้น ยิ่งทำให้น้ำหนักแห้ง และดัชนีพื้นที่ใบเพิ่มขึ้น จากการวิเคราะห์ ลักษณะทางสรีรวิทยา ที่มีอิทธิพลต่อผลผลิต พบว่า ฤดูปลูก เป็นปัจจัยที่ สำคัญที่สุดในการเพิ่มผลผลิตถั่วเหลืองที่ วิทยาเขตกำแพงแสน เพราะมีอิทธิพล ต่อองค์ประกอบผลผลิต เปอร์เซ็นต์การรับแสง ปริมาณแสงที่พืชใช้ในการ สังเคราะห์แสงได้ (PAR) ประสิทธิภาพในการใช้แสง (Ec) และอายุ การสุกแก่ของถั่วเหลือง ส่วนพันธุ์ อัตราปลูก และการให้น้ำเป็นปัจจัย ที่รองมาตามลำดับ ดังนั้น การเลือก ฤดูปลูก และพันธุ์ที่เหมาะสม และการใช้ อัตราปลูกที่สูง จะทำให้ผลผลิต ของถั่วเหลืองในสภาพแวดล้อมกำแพงแสนเพิ่มขึ้น