เกลือสินเธาว์เป็นทรัพยากรธรรมชาติประเภทหนึ่งที่สามารถนำมาใช้ บริโภคหรือเป็นปัจจัยพื้นฐานของการผลิตในภาคอุตสาหกรรมได้ อย่างไรก็ ตาม ในกระบวนการตัดสินใจผลิตเกลือสินเธาว์เท่าที่ผ่านมา จะขึ้นอยู่กับการ เปรียบเทียบต้นทุนและผลตอบแทนที่เป็นตัวเงินเท่านั้น โดยปราศจากการคำนึง ถึงต้นทุนผลกระทบภายนอกในรูปผลเสียทางด้านสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้น โดย เฉพาะการแพร่กระจายของน้ำเกลือและดินเค็ม ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของหลาย จังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แนวการผลิตดังกล่าวทำให้เกิดการคิดต้น ทุนที่ต่ำกว่าที่ควรจะเป็นเมื่อเทียบกับผลตอบแทนที่ได้รับ และนับว่ามีส่วนทำให้ การผลิตเกลือสินเธาว์ขยายตัวอย่างรวดเร็ว เกิดการใช้ประโยชน์ทรัพยากร อย่างขาดการวางแผนที่เหมาะสม การศึกษานี้เน้นวิเคราะห์กิจการผลิตและผลกระทบภายนอกจากการ ผลิตเกลือสินเธาว์ โดยใช้กรณีศึกษาจากการผลิตเกลือในเขตอำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีการผลิตเกลือสินเธาว์มากในปัจจุบัน เพื่อ เปรียบเทียบให้เห็นถึงความแตกต่างของการตัดสินใจผลิตจากต้นทุนและ ผลตอบแทนวัดตามมูลค่าตลาดและจากมูลค่าตลาดและจากมูลค่าทางสังคม ของการผลิตเกลือซึ่งรวมเอาต้นทุนผลกระทบภายนอกไว้ด้วย เพื่อหาทาง เสนอแนะระดับการผลิตและระดับราคาที่เหมาะสม รวมทั้งแนวทางบาง ประการในการใช้ประโยชน์และการจัดการทรัพยากรเกลือสินเธาว์ที่มีแนวโน้ม แห่งถาวรภาพต่อไป