การถ่ายทอดลักษณะความต้านทานเพลี้ยจักจั่นสีเขียวจากข้าวป่า Oryza minuta (BBCC

2n=48) ไปยังข้าวปลูก O. sativa (AA

2n=24) 3 พันธุ์ คือ ขาวดอกมะลิ 105, นางมลเอส 4 และไออาร์ 58 โดยการผสมข้ามมีข้าวปลูกเป็นต้นแม่ หลังผสมเกสรฉีดพ่นฮอร์โมนจิบเบอ เรลลิน 75 ppm เพื่อชะลอการร่วงของดอกและเก็บเมล็ดที่อายุ 9 ถึง 14 วันหลังผสมเกสรไปกู้คัพภะ (embryo rescue) บนอาหาร Murashige และ Skoog (MS) ที่ใช้ความเข้มข้นของธาตุอาหารหลัก 1/4 เท่า เติมน้ำ ตาล 2% และวุ้น 0.6% ที่ความเป็นกรด-ด่าง (pH) 5.8 แล้วนำไปไว้ในที่ มืด จากการทดลองพบว่าคู่ผสมทั้งสามมีอัตราการผสมข้ามติดเมล็ดอยู่ระหว่าง 14.52 ถึง 25.30% มีอัตราการกู้คัพภะรอด 42.86 ถึง 95.00% และพบว่า คัพภะอายุ13 วันเพาะรอดในอัตราสูง ส่วนการเพิ่มจำนวนต้นลูกผสมชั่วแรก เพื่อให้มีปริมาณเพียงพอต่อการทดสอบความต้านทานเพลี้ยจักจั่นสีเขียว พบว่า อาหารสูตร MS ที่เติมเบนซิลอะดีนีนความเข้มข้น 15 mg/1 สามารถเพิ่ม จำนวนหน่อของลูกผสมได้ 4 เท่า สำหรับลูกผสมชั่วแรกที่มีการแตกกอดีได้ ขยายจำนวนต้นโดยใช้วิธีตัดข้อแยกมาชำระในกะบะทราย ลูกผสมชั่วแรก เมื่อย้ายออกจากขวดอาหารลงปลูกในดินและนำไปทดสอบความต้านทาน เพลี้ยจักจั่นสีเขียว พบว่าลูกผสมชั่วแรกทุกต้นมีความต้านทานเพลี้ยจักจั่นสี เขียว มีจำนวนโครโมโซม 36 แท่ง (2n=36) มีลักษณะทรงต้นค่อนไปทาง ข้าวป่าที่ใช้เป็นต้นพ่อ มีการเจริญเติบโตและแข็งแรงดีแต่เป็นหมันทุกต้น ส่วนการใช้สารละลายโคลชิซินความเข้มข้น 0.2% หยดลงบนยอดอ่อนของลูก ผสมชั่วแรกเพื่อเพิ่มจำนวนโครโมโซม พบว่าในคู่ผสม NMS-4 x O. minuta ติดเมล็ดได้บ้าง จะเห็นได้ว่าการใช้แหล่งพันธุกรรมความต้านทาน แมลงของข้าวป่าอาจนำมาใช้ประโยชน์ได้ โดยวิธีการผสมข้าวกับข้าวปลูก แล้วกู้คัพภะ