สารนิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาภาวะผู้นำกับวิธีจัดการความขัดแย้งของหัวหน้าศูนย์/ฝ่ายกองก่อสร้างและบูรณะ สำนักการโยธากรุงเทพมหานคร มุ่งศึกษาถึงวิธีจัดการความขัดแย้งของหัวหน้าศูนย์/ฝ่าย และความคิดเห็นของข้าราชการต่อพฤติกรรม หรือวิธีจัดการความขัดแย้งของหัวหน้าศูนย์/ฝ่าย กับวิธีจัดการความขัดแย้งความสัมพันธ์ระหว่างสถานภาพส่วนบุคคลของข้าราชการกับความคิดเห็นต่อวิธีจัดการความขัดแย้งของหัวหน้าศูนย์/ฝ่าย และความสัมพันธ์ระหว่างสถานภาพ ส่วนบุคคลประเภทเดียวกันกับการมองวิธีจัดการความขัดแย้งของหัวหน้าศูนย์/ฝ่าย ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ได้แก่ หัวหน้าศูนย์/ฝ่าย กองก่อสร้างและบูรณะ สำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร 9 ฝ่าย จำนวน 9 คน และข้าราชการกองก่อสร้างและบูรณะ 9 ฝ่าย จำนวน 190 คนเครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถามแบ่งออกเป็น 2 ชุด แต่ละชุดแบ่งออกเป็น 2 ตอน ตอนแรก ถามถึงสถานภาพส่วนบุคคลของผู้ตอบแบบสอบถาม ตอนที่ 2 เป็นแบบสอบถามเพื่อวัดแบบพฤติกรรมของบุคคล เมื่อเผชิญกับความขัดแย้งของโธมัสและคิลแมนน์ โดยจำแนกพฤติกรรมบุคคลกับการจัดการความขัดแย้งได้ 5 แบบคือการยอมให้ การหลีกเลี่ยง การประนีประนอม การร่วมมือ และการเอาชนะประกอบด้วยคำถาม30 ข้อ การศึกษาในครั้งนี้วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติสำหรับการวิจัย SPSS และนำเสนอข้อมูลเป็น 3 ส่วนคือ ส่วนแรก แสดงข้อมูลของผู้ตอบแบบสอบถามเป็นร้อยละ ส่วนที่ 2 แสดงการสรุปช่วงคะแนนและเปรียบเทียบวิธีจัดการความขัดแย้งของหัวหน้าศูนย์/ฝ่าย และจากข้าราชการกองก่อสร้างและบูรณะตามการตรวจนับคะแนนของ Thomas-Kilmann และส่วนที่ 3 แสดงการเปรียบเทียบระหว่างสถานภาพของหัวหน้าศูนย์/ฝ่าย และ ข้าราชการกับการมองวิธีจัดการความขัดแย้งแบบร้อยละผลการวิจัยพบว่า ตัวแปรด้านสถานภาพส่วนบุคคลของหัวหน้าศูนย์/ฝ่ายได้แก่ อายุวุฒิการศึกษา อายุราชการ และประสบการณ์ในการดำรงตำแหน่ง มีผลต่อพฤติกรรมการจัดการความขัดแย้ง ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างมุมมองวิธีจัดการความขัดแย้ง ในส่วนของข้าราชการกับสถานภาพส่วนบุคคลพบว่า อายุ และวุฒิการศึกษาเท่านั้นที่เป็นไปตามสมมติฐาน และเมื่อเปรียบเทียบตัวแปรด้านสถานภาพประเภทเดียวกันระหว่างหัวหน้าศูนย์/ฝ่าย และข้าราชการพบว่ามีเพียงวุฒิการศึกษาเป็นไปตามสมมติฐานจากผลการทดสอบสมมติฐานทั้ง 30 ข้อนี้ สะท้อนให้เห็นว่าสถานภาพส่วนบุคคลที่ต่างกันอาจมองวิธีจัดการความขัดแย้งเหมือน หรือ ต่างกันก็ได้ หรืออีกในกรณีก็คือการที่บุคคลเหมือนกันอาจใช้หรือมองวิธีจัดการความขัดแย้งเหมือนหรือต่างกันทั้งนี้ อาจมีผลมาจากประสบการณ์ ทัศนคติ ค่านิยม สถานการณ์ หรือสภาพแวดล้อมในขณะนั้น ที่เหมือนหรือต่างกัน