การศึกษาแนวทางการส่งเสริมอาชีพคนพิการมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการประกอบอาชีพของคนพิการ ศึกษาแผนและนโยบาย ตลอดจนปัญหาและอุปสรรคของการดำเนินงานของหน่วยให้บริการด้านอาชีพ ศึกษาทัศนคติ ปัญหาและอุปสรรคของสถานประกอบการในการรับคนพิการเข้าทำงาน และศึกษาแนวทางการบริหารจัดการและกลไกทางกฎหมายในการส่งเสริมอาชีพคนพิการ ผลการศึกษาพบว่าปัญหาและอุปสรรคในการประกอบอาชีพของคนพิการคือเจตคติของครอบครัว ชุมชนและสังคมส่วนมากเป็นไปในทางที่ไม่ถูกต้อง ทำให้คนพิการขาดโอกาสทางการศึกษา ไม่ได้รับการพัฒนาและขาดโอกาสในการออกสู่สังคม ถึงแม้ว่าจะมีพระราชบัญญัติการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ พ.ศ. ๒๕๓๔กฎกระทรวง มติคณะรัฐมนตรี รวมทั้งแนวทางและแผนต่างๆ ที่เป็นกลไกหลักในการส่งเสริมและพัฒนาคนพิการแต่ในทางปฏิบัติขาดการเอาใจใส่อย่างจริงจังและต่อเนื่องจากรัฐบาลและหน่วยราชการที่เกี่ยวข้อง ทำให้บริการด้านการส่งเสริมอาชีพคนพิการขาดทั้งคุณภาพและปริมาณ ในขณะที่ทัศนคติของสถานประกอบการส่วนใหญ่เปิดรับคนพิการที่มีความรู้ความสามารถมากยิ่งขึ้น แต่ทั้งคนพิการและสถานประกอบการยังไม่สามารถตอบสนองความต้องการของแต่ละฝ่ายได้ เนื่องจากขาดข้อมูลข่าวสารและขาดความรู้ความเข้าใจในเรื่องการจ้างงานคนพิการ จากผลการศึกษาพบว่ามีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ประเทศไทยจะต้องเร่งหามาตรการในการส่งเสริมอาชีพคนพิการ เนื่องจากปัญหานี้เป็นวิกฤติเงียบที่ทำให้สูญเสียทางเศรษฐกิจ และมีผลกระทบต่อความมั่นคงของประเทศ จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีกลไกบริหารจัดการที่สามารถเชื่อมโยงและตอบสนองต่อความต้องการด้านการฟื้นฟูสมรรถภาพทางอาชีพแก่คนพิการ ผู้ศึกษามีข้อเสนอแนะว่ารัฐบาลควรกำหนดยุทธศาสตร์ในการปฏิรูปการส่งเสริมอาชีพคนพิการโดย ควรจัดตั้งสถาบันแรงงานคนพิการแห่งชาติเพื่อเป็นกลไกหลักในการบริหารจัดการ ร่วมลงนามในอนุสัญญาที่ ๑๕๙ขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ พร้อมทั้งทำแผนปฏิบัติการตามกรอบของอนุสัญญาภายใต้บริบทของสังคมไทย นอกจากนี้รัฐบาลควรกำหนดเป็นนโยบายให้ทุกหน่วยราชการและรัฐวิสาหกิจรับคนพิการเข้าทำงานเป็นกรณีพิเศษ พร้อมทั้งกำหนดนโยบายระดับกระทรวงที่เกี่ยวข้องเพื่อรองรับนโยบายหลักเช่น การปรับกระบวนการจัดการศึกษาสู่การมีอาชีพ การให้สิทธิทางภาษีหรือการสนับสนุนงบประมาณแก่บริษัทที่รับคนพิการเข้าทำงาน การกำหนดให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการในพื้นที่สาธารณะ เป็นต้น นอกจากการกำหนดนโยบายที่กล่าวมาแล้วควรกำหนดให้มีการจัดทำแผนการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการแห่งชาติ ฉบับที่ ๒ ซึ่งเป็นภาพรวมการพัฒนาคนพิการอันมีผลกระทบโดยตรงต่อการส่งเสริมอาชีพและสิ่งที่สำคัญที่สุดคือจะต้องมีการจัดสรรงบประมาณอย่างเพียงพอ ซึ่งผู้ศึกษาเห็นว่าควรนำเงินจากกองทุนฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการมาใช้สำหรับการส่งเสริมอาชีพอย่างน้อยร้อยละ ๕๐ ของรายรับของกองทุน ด้านหน่วยปฏิบัติการ ผู้ศึกษามีข้อคิดเห็นว่าทุกหน่วยควรทำงานร่วมกันเป็นเครือข่ายศึกษาเรื่องคนพิการให้เข้าใจอย่างถ่องแท้และปรับกระบวนการในการทำงานใหม่ทั้งหมด สำหรับข้อเสนอแนะในการวิจัยในอนาคต ควรเป็นการวิจัยที่ชี้ให้เห็นถึงประโยชน์ในการจ้างงานคนพิการรวมทั้งปัญหาหรือผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการปล่อยปละละเลยต่อปัญหานี้ สิ่งสำคัญอย่างยิ่งไม่ว่าจะเป็นการตัดสินใจในทางนโยบายหรือการปฏิบัติงานใดๆ รวมทั้งการวิจัยที่เกี่ยวข้องกับคนพิการ ควรจะให้คนพิการหรือองค์กรคนพิการในฐานะผู้แทนได้เข้าไปมีส่วนร่วม ในกระบวนการเหล่านั้นด้วยเสมอ รวมทั้งควรคำนึงถึงคนพิการทั้งในเมืองและชนบทอย่างเสมอภาค