วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จัดทำขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาวิธีการและสภาพการพัฒนาทรัพยากรบุคคลขององค์การ อุตสาหกรรมป่าไม้ ตลอดจนทัศนคติและความคิดเห็นของพนักงาน ระดับต่าง ๆ ขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ ที่มีต่อการพัฒนา ทรัพยากรบุคคล รวมทั้งปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาทรัพยากร บุคคลของ องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ ตลอดวิธีการในการ แก้ไขปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ การศึกษาข้อมูลปฐมภูมิใช้แบบสอบถามเพื่อรวบรวมข้อมูล จากพนักงานระดับต่าง ๆ ขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ คือ พนักงานระดับ 1 - 4 พนักงานระดับ 5 - 8 และพนักงาน ระดับ 9 - 11 พนักงานกลุ่มต่าง ๆ ได้ถูกเลือกเป็นตัวอย่าง รวมทั้งสิ้น 192 คน ผลการวิเคราะห์ข้อมูล พบว่า การพัฒนาทรัพยากร บุคคลขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ มีการปฏิบัติไม่ต่อเนื่อง และทั่วถึงทุกระดับ และไม่เป็นระบบ นอกจากนี้พนักงานใน ระดับต่าง ๆ มีทัศนคติและความเห็นเหมือนกันว่าแม้ องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้จะมีการวางแผนระยะยาวเพื่อการ พัฒนาองค์การก็ตามแต่ในความเป็นจริงการพัฒนาทรัพยากร บุคคลขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ สามารถตอบสนอง เป้าหมายและกลยุทธขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ได้น้อยมาก ผลการวิเคราะห์ข้อมูลเกี่ยวกับการติดตามประเมินผล การพัฒนาและฝึกอบรมขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ พบว่า ยังไม่มีการติดตามและประเมินผลอย่างจริงจัง สำหรับ พนักงานส่วนมากที่ผ่านการพัฒนาและฝึกอบรมมาแล้ว ปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาทรัพยากรบุคคลของ องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้มีมากพอสมควรตั้งแต่ขาดการวาง แผนระยะยาวในการพัฒนาและฝึกอบรมบุคลากรให้สอดคล้อง กับแนวทางการเติบโตและเป้าหมายขององค์การ ขาดการ ส่งเสริมให้มีการศึกษาต่อด้วยทุนของตนเองทั้งภายในประเทศ และต่างประเทศ และมีการหมุนเวียนงานน้อยในพนักงาน ระดับสูง ข้อเสนอแนะในการวิจัยในครั้งนี้คือ องค์การอุตสาหกรรม ป่าไม้ควรปรับปรุงแผนงานการพัฒนาทรัพยากรบุคคลที่ผ่านมา ให้สอดคล้องกับแผนการพัฒนาองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ ระยะยาวที่องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้มีอยู่แล้ว ควรส่งเสริม ให้พนักงานมีการพัฒนาตนเองด้วยการศึกษาต่อ ควรมีการขจัด ข้อขัดแย้งในทัศนคติและความเห็นของพนักงานกลุ่มต่าง ๆ ที่มีต่อการพัฒนาทรัพยากรบุคคล ควรมีการติดตามและประเมิน ผลพนักงานที่ผ่านการพัฒนามาแล้วอย่างจริงจัง และควรมีการ พัฒนาบุคลากรอย่างต่อเนื่อง ทั่วถึงและเป็นระบบ ทั้งควร มีการหมุนเวียนงานให้มากขึ้นด้วย