การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ของการวิจัย คือ เพื่อศึกษาปัจจัยสภาพแวดล้อมของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทย ซึ่งประกอบด้วยปัจจัยสภาพแวดล้อมโดยทั่วไปในระดับมหภาค ปัจจัยสภาพแวดล้อมในระดับการดำเนินงาน และปัจจัยสภาพแวดล้อมภายในองค์การ ที่ส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทย ในเขตกรุงเทพมหานคร โดยการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้ประกอบการโรงภาพยนตร์ เฉพาะในกรุงเทพมหานคร ทั้งหมดจำนวน 258 ราย โดยวิธีการใช้แบบสอบถาม และการสัมภาษณ์ ซึ่งวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และทดสอบสมมติฐาน โดยใช้ค่าสถิติt-test และ F-test จากการศึกษา พบว่า ปัจจัยสภาพแวดล้อมโดยทั่วไปมีผลกระทบต่ออุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทย ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ในรายด้าน พบว่า ด้านเทคโนโลยี มีระดับของผลกระทบต่ออุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยมากที่สุด หากมองในรายละเอียดในแต่ละด้าน 1) ด้านเศรษฐกิจ คือ การปรับตัวของราคาสินค้า 2) ด้านสังคมและวัฒนธรรม คือ การเปลี่ยนแปลงของวิถีการดำเนินชีวิต 3) ด้านการเมืองและกฎหมาย คือ การออกกฎหมายที่มีผลกระทบต่อธุรกิจภาพยนตร์ไทย 4) ด้านเทคโนโลยี คือ เทคโนโลยีอินเตอร์เน็ต ปัจจัยสภาพแวดล้อมในการดำเนินงานมีผลกระทบต่ออุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทย ในภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง ในรายด้าน พบว่า ด้านลูกค้า มีระดับของผลกระทบต่ออุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยมากที่สุด หากมองในรายละเอียดในแต่ละด้าน 1) ด้านลูกค้า คือ รสนิยมในการชมภาพยนตร์ของผู้บริโภค2) ด้านคู่แข่งขัน คือ กลยุทธ์คู่แข่งขัน 3) ด้านผู้ขาย/ผู้ผลิต คือ ความพิถีพิถันกับการสร้างภาพยนตร์ของผู้ผลิต 4) ด้านแรงงาน คือ สวัสดิการและค่าจ้างแรงงาน 5) ด้านรัฐบาล คือ ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร 6) ด้านผู้ถือหุ้น คือ สัดส่วนของการถือหุ้น และการเข้ามาบริหารกิจการของหุ้นส่วน 7) ด้านสมาคมการค้า คือ สมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติและสมาคมผู้ประกอบการโรงภาพยนตร์ ปัจจัยสภาพแวดล้อมภายในองค์การมีผลกระทบต่ออุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ในรายด้าน พบว่า ด้านทรัพยากรภายในองค์การ มีระดับของผลกระทบต่ออุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยมากที่สุด หากมองในรายละเอียดในแต่ละด้าน 1) ด้านโครงสร้างพื้นฐานขององค์การ คือ การไหลของงาน 2) ด้านวัฒนธรรมภายในองค์การ คือ ความผูกพันของพนักงาน 3) ด้านทรัพยากรภายในองค์การ คือ ทำเลที่ตั้งโรงภาพยนตร์ การเปลี่ยนแปลงจากปัจจัยในสภาพแวดล้อมในระดับต่างๆที่มีผลกระทบต่ออุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยในภาพรวมมากที่สุด 3 อันดับแรก คือ 1) ตัวภาพยนตร์ไทย 2) การโฆษณาของภาพยนตร์ และการทำตลาด 3) เงินลงทุน และรูปแบบเนื้อหาภาพยนตร์ที่ผู้ชมให้ความนิยมสูงสุดในช่วงปี พ.ศ. 2545-2546 ที่มีผลกระทบต่ออุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทยมากที่สุด คือ เนื้อหาภาพยนตร์ แบบบู๊ แอ๊คชั่น ผลการทดสอบสมมุติฐาน พบว่า ผู้ประกอบการที่มีลักษณะกิจการต่างกันมีความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยสภาพแวดล้อมในแต่ละชนิดไม่แตกต่างกัน