ปัจจุบันสิทธิประโยชน์ต่างๆ ของลูกจ้างภาคเอกชนและภาครัฐวิสาหกิจต่างมีกฎหมายแต่ละฉบับบัญญัติคุ้มครองแรงงานไว้ โดยในส่วนของลูกจ้างภาครัฐวิสาหกิจนั้นมีการกำหนดมาตรฐานสิทธิประโยชน์ไว้ในระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. 2534 ส่วนลูกจ้างในภาคเอกชนมีกำหนดไว้ในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 ซึ่งสิทธิประโยชน์ของลูกจ้างภาครัฐวิสาหกิจและภาคเอกชนนั้น กฎหมายให้การคุ้มครองแรงงานไม่เท่ากัน ทำให้เกิดปัญหาและความไม่เสมอภาคกันในส่วนที่เกี่ยวกับสิทธิประโยชน์ต่างๆ ในกรณีการคุ้มครองการทำงาน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดวิวัฒนาการคุ้มครองการทำงานของลูกจ้างในภาครัฐวิสาหกิจและภาคเอกชน และศึกษาเปรียบเทียบถึงสิทธิประโยชน์ต่างๆ กรณีการคุ้มครองการทำงาน ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 กับระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. 2534 ซึ่งกฎหมายให้การคุ้มครองแรงงานไม่เท่ากัน รวมทั้งวิเคราะห์ปัญหาเกี่ยวกับสิทธิประโยชน์ของลูกจ้างในภาครัฐวิสาหกิจและภาคเอกชนกรณีการคุ้มครองการทำงาน เพื่อนำไปสู่การปรับปรุงมาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจให้เท่าเทียมกับลูกจ้างในภาคเอกชน ทั้งนี้ จากการศึกษาพบว่า การคุ้มครองการทำงานของลูกจ้างในภาครัฐวิสาหกิจตามระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจพ.ศ. 2534 กับลูกจ้างในภาคเอกชนตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มีบทบัญญัติคุ้มครองแรงงานของลูกจ้างในภาครัฐวิสาหกิจหลายเรื่องที่ยังไม่มีบทบัญญัติให้ความคุ้มครองหรือคุ้มครองไม่เทียบเท่ากับลูกจ้างในภาคเอกชน จึงก่อให้เกิดปัญหาและผลกระทบต่อลูกจ้างหลายประการ ได้แก่ 1. ปัญหาการล่วงเกินทางเพศของผู้บังคับบัญชา 2. ปัญหาการพักงาน 3. ปัญหาบอกกล่าวล่วงหน้าเพื่อเลิกจ้าง 4. ปัญหาดอกเบี้ยผิดนัดและเงินเพิ่ม 5. ปัญหาค่าชดเชยและค่าชดเชยพิเศษ ดังนั้น ผู้เขียนจึงขอเสนอเพื่อให้ลูกจ้างในภาครัฐวิสาหกิจได้รับสิทธิประโยชน์ที่ดี สร้างความเป็นธรรม และมีความเสมอภาคกันทั้งภาครัฐวิสาหกิจและภาคเอกชน ควรให้มีการปรับปรุงแก้ไขและเพิ่มเติมสิทธิประโยชน์ในส่วนที่เกี่ยวกับการคุ้มครองการทำงาน ของพนักงานรัฐวิสาหกิจตามพระราชบัญญัติแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ. 2543 ในเรื่องการล่วงเกินทางเพศ การพักงานการบอกกล่าวล่วงหน้าเพื่อเลิกจ้าง ดอกเบี้ยผิดนัดและเงินเพิ่ม ค่าชดเชยและค่าชดเชยพิเศษ เพื่อให้เท่าเทียมเช่นเดียวกับลูกจ้างในภาคเอกชน