| ชื่อเรื่อง | : | การระงับข้อพิพาทโดยการไกล่เกลี่ยในธุรกิจประกันภัย |
| นักวิจัย | : | ชวลิต ทวีวัฒนานนท์ |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2548 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1092548000061 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การศึกษาวิจัยเรื่องการระงับข้อพิพาทโดยการไกล่เกลี่ยในธุรกิจประกันภัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์รูปแบบและวิธีการในการระงับข้อพิพาทโดยการไกล่เกลี่ยเกี่ยวกับข้อพิพาททั่วไปและข้อพิพาทด้านประกันภัยในประเทศไทย เป็นการศึกษาเกี่ยวกับบทบัญญัติของกฎหมายที่เกี่ยวกับการระงับข้อพิพาทด้วยการไกล่เกลี่ย เช่น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2535 พระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ระเบียบคณะกรรมการบริหารว่าด้วยการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทเพื่อยังให้เกิดการประนีประนอมยอมความ พ.ศ. 2537 (แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2540 และ 2543) และระเบียบกรมการประกันภัยว่าด้วยวิธีพิจารณาข้อพิพาทการประกันภัย พ.ศ. 2547 แล้วนำผลสรุปที่ได้มาศึกษาเปรียบเทียบถึงรูปแบบและวิธีการของการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในธุรกิจประกันภัยในประเทศไทยว่ามีปัญหาและอุปสรรคอย่างไรในทางปฏิบัติ ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบและวิธีการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทที่ดำเนินการโดยกรมการประกันภัยเป็นการดำเนินการโดยบุคคลซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐแต่เพียงฝ่ายเดียว ไม่ได้เปิดโอกาสให้บุคคลภายนอกทำหน้าที่ไกล่เกลี่ย นอกจากนี้ผู้ไกล่เกลี่ยยังขาดประสบการณ์ในการระงับข้อพิพาทหลาย ๆ ด้าน เช่นด้านเทคนิค ความรู้เฉพาะทาง ขาดการฝึกอบรมการเป็นผู้ไกล่เกลี่ยทำให้การไกล่เกลี่ยถูกมองว่าเป็นไปในลักษณะของความเห็นส่วนตัวของพนักงานเจ้าหน้าที่การไกล่เกลี่ยไม่ได้อิงหลักวิชาการที่ควรจะเป็นนอกจากนี้การไกล่เกลี่ยควรจะมีความเห็นของผู้เชี่ยวชาญประกอบการพิจารณา อนึ่ง พระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2535 พระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 ไม่ได้บัญญัติให้อำนาจกรมการประกันภัยทำการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทเกี่ยวกับข้อพิพาทด้านประกันภัย อย่างไรก็ตามพบว่ากรมการประกันภัยได้มีการออกระเบียบกรมการประกันภัยว่าด้วยวิธีพิจารณาข้อพิพาทการประกันภัย พ.ศ. 2547 เพื่อเป็นแนวทางให้พนักงานเจ้าหน้าที่ปฏิบัติเกี่ยวกับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท แต่ก็ไม่เป็นมาตรฐานเดียวกัน นอกจากนี้ผลการวิจัยยังพบว่า การไกล่เกลี่ยข้อพิพาทของสำนักระงับข้อพิพาท สำนักงานศาลยุติธรรม ได้มีการพัฒนารูปแบบและวิธีการไปในแนวทางเดียวกันโดยเปิดโอกาสให้บุคคลภายนอกเข้าร่วมเป็นผู้ไกล่เกลี่ยร่วมกับศาลด้วย โดยมีการออกระเบียบ ข้อบังคับรองรับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทเป็นการเฉพาะนอกจากการพิจารณาคดีของศาล จากผลการวิจัยข้างต้น ผู้วิจัยเห็นควรพัฒนารูปแบบและวิธีการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในธุรกิจประกันภัยให้มีแนวทางเดียวกันกับของศูนย์ไกล่เกลี่ยข้อพิพาท สำนักระงับข้อพิพาทสำนักงานศาลยุติธรรมทั้งนี้ เสนอให้นำรูปแบบของศูนย์ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทด้านประกันภัยของต่างประเทศ เช่น ประเทศสิงคโปร์มาประกอบการแก้ไขปรับปรุงระบบการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทของกรมการประกันภัย |
| บรรณานุกรม | : |
ชวลิต ทวีวัฒนานนท์ . (2548). การระงับข้อพิพาทโดยการไกล่เกลี่ยในธุรกิจประกันภัย.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ชวลิต ทวีวัฒนานนท์ . 2548. "การระงับข้อพิพาทโดยการไกล่เกลี่ยในธุรกิจประกันภัย".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ชวลิต ทวีวัฒนานนท์ . "การระงับข้อพิพาทโดยการไกล่เกลี่ยในธุรกิจประกันภัย."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2548. Print. ชวลิต ทวีวัฒนานนท์ . การระงับข้อพิพาทโดยการไกล่เกลี่ยในธุรกิจประกันภัย. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2548.
|
