วิทยานิพนธ์นี้เป็นการสร้างโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อช่วยคำนวณในการ ออกแบบการป้องกันการกัดกร่อนของท่อในเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนแบบเทอร์โมไซฟอน ซึ่งเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนนี้ทำหน้าที่ดึงความร้อนสูญเสียจากหม้อไอน้ำ ซึ่งมีสภาวะการทำงานไอเสียร้อนที่อุณหภูมิ 225 องศาเซลเซียส ได้จากการเผา ไหม้ของน้ำมันเตาเกรด A มีน้ำมันดีเซลผสม 20 เปอร์เซ็นต์โดยปริมาตรจึงทำให้ มีการกัดกร่อนที่ผิวด้านนอกของท่อเทอร์โมไซฟอนสูง วัสดุที่ใช้ทำเทอร์โมไซฟอน สำหรับเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนมี 3 ชนิด ได้แก่ เหล็ก ทองแดง และอะลูมิเนียม ลักษณะของท่อแบ่งได้เป็น 2 แบบคือ ส่วนทำระเหยมีครีบและไม่มีครีบ วัสดุที่ใช้ ทำครีบเป็นชนิดเดียวกับท่อโดยเป็นครีบกลม (Circular fined)วิธีที่ใช้ ในการป้องกันผิวด้านนอกและด้านในท่อมี 8 วิธี ได้แก่ 1.)เคลือบสี 2.)เคลือบ อินาเมล 3.)เติมสารยับยั้งการกัดกร่อน (Na(,2)HPO(,4)) ปริมาณ 20 ppmลงในสาร ทำงาน 4.)เผาท่อที่อุณหภูมิ 550 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 1 ชั่วโมง 5.)เคลือบสี พร้อมทั้งเติมสาร (Na(,2)HPO(,4)) ปริมาณ 20 ppm ลงในสารทำงาน 6.)เคลือบสี พร้อมทั้งเผาท่อ 7.)เคลือบอินาเมลพร้อมทั้งเติมสาร (Na(,2)HPO(,4))ปริมาณ 20 ppm ลงในสารทำงาน 8.)เคลือบอินาเมลพร้อมทั้งเผาท่อ โปรแกรมคอมพิวเตอร์จะ วิเคราะห์หาวิธีออกแบบป้องกันที่เหมาะสมจากโปรแกรมโดยพิจารณาจากเวลาทำงาน ของเครื่องแลกเปลี่ยน การกัดกร่อนของท่อ และราคาค่าใช้จ่ายรวมสำหรับการป้องกัน นอกจากนี้ยังวิเคราะห์หาเวลาทำความสะอาดเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนที่เหมาะสม ในแต่ละวิธีรวมทั้งหาค่าใช้จ่ายรวมโดยใช้ข้อมูลของ ขวัญชัย ไกรทอง (2541), ประชา ยืนยงกุล (2541), Terdtoon at.al. (2540), ถนัด เกษประดิษฐ (2543), ปิยะนันท์ เจริญสวรรค์ (2541) พบว่า 1.)เวลาทำความสะอาดที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับ ราคาค่าทำความสะอาดเครื่องแลกเปลี่ยน และสภาวะการทำงานของเครื่องแลกเปลี่ยน ความร้อน เช่นค่าใช้จ่ายในการทำความสะอาดเครื่องแลกเปลี่ยน คือ 10 บาทต่อ ตารางเมตร จะพบว่าเวลาทำความสะอาดของท่อเหล็กครีบเหล็กที่มีขนาด 0.0217 เมตร คือ 88 ชั่วโมง 2.)การป้องกันการกัดกร่อนของเครื่องอุ่นน้ำป้อนโดยเคลือบสี ที่ความหนา 0.3 มม. จะเป็นวิธีป้องกันการกัดกร่อนโดยมีราคารวมสำหรับการป้องกัน การกัดกร่อนต่ำที่สุด 3.)วิธีที่ใช้ป้องกันการกัดกร่อนทั้งภายในและภายนอก ที่เหมาะสมสำหรับการออกแบบเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนสามารถแบ่งตามเวลาที่ใช้ ในการออกแบบ คือ ก). ท่อเหล็ก เวลาภายใน 1.71 ปี ไม่ต้องป้องกัน เวลาภายใน 8.83 ปี ต้องป้องกันภายนอกทั้งท่อธรรมดาและท่อครีบโดยการเคลือบสีที่ความหนา 0.3 มม. และเติมสารยับยั้ง Na(,2)HPO(,4) ลงในสารทำงานปริมาณ 20 ppm และเวลา ภายใน 8.83 ปีขึ้นไปต้องป้องกันภายนอกทั้งท่อธรรมดาและท่อครีบโดยการเคลือบ อินาเมลที่ความหนา 0.19 มม. และป้องกันการกัดกร่อนภายในท่อโดยการเติมสาร ยับยั้ง Na(,2)HPO(,4) ลงในสารทำงานปริมาณ 20 ppm ข).ท่อทองแดง ระยะเวลา 20 ปี ไม่ต้องป้องกันผิวภายนอกแต่ควรป้องกันการการกัดกร่อนภายในโดยการเติมสารยับยั้ง Na(,2)HPO(,4) ลงในสารทำงานปริมาณ 20 ppm ค).ท่ออะลูมิเนียม ภายในระยะการทำงาน 20 ปี ไม่ต้องป้องกันการกัดกร่อนภายนอกและ สำหรับการป้องกันการกัดกร่อนภายในไม่มี วิธีป้องกันการกัดกร่อนที่เหมาะสม