การทำวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาสถานภาพความเป็นอยู่ของผู้ใช้แรงงาน หลังกลับจากทำงานในต่างประเทศว่าดีขึ้นหรือไม่ และมีปัจจัยอะไรที่ทำให้สถานภาพดีขึ้น เพื่อนำมาประกอบการพิจารณาวางแนวนโยบายการจัดส่งแรงงานไทยไปทำงานต่างประเทศ โดยผู้วิจัย ใช้วิธีศึกษาจากการสุ่มตัวอย่างประชากรของจังหวัดสุโขทัย นครสวรรค์ และพิษณุโลก จำนวน 433 ตัวอย่าง และจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยพบว่า 1) สถานภาพ 5 ด้าน ของผู้ใช้แรงงานไทยหลังกลับจากทำงานในต่างประเทศ คือ ด้านเศรษฐกิจ สภาพครอบครัว อาชีพการงาน ความสัมพันธ์กับผู้อื่น และสุขภาพ ส่วนใหญ่ อยู่ในเกณฑ์ดีขึ้น 2) ปัจจัยที่มีผลทำให้สถานภาพดีขึ้น แบ่งเป็น 2 ปัจจัย คือ ปัจจัยส่วนตัว (1) เพศ ไม่ว่าผู้ใช้แรงงานจะเป็นเพศชายหรือหญิงก็ไม่มีผลต่อสถานภาพหลังกลับจากทำงาน ในต่างประเทศ (2) อายุ กลุ่มผู้ใช้แรงงานที่มีอายุ 31-40 ปี เมื่อกลับจากต่างประเทศแล้วจะมีเงิน เก็บออมและสุขภาพร่างกาย และจิตใจดีขึ้น (3) การศึกษา ผู้ใช้แรงงานที่จบประถมศึกษาเป็นกลุ่มที่เมื่อกลับจากต่างประเทศแล้วมี เงินเก็บออมดีขึ้น สมาชิกในครอบครัวรักใคร่กลมเกลียวดีขึ้นและมีความสัมพันธ์กับญาติพี่ น้องดีขึ้น ปัจจัยแวดล้อม (1) การฝึกอบรมฝีมือแรงงานก่อนไป ผู้ที่เคยฝึกอบรมฝีมือแรงงานก่อนไป เมื่อกลับมา แล้วจะมีความรักใคร่กลมเกลียวในครอบครัวดีขึ้น มีความรู้ความชำนาญงานมากขึ้น มีความสัมพันธ์ กับญาติพี่น้อง มีส่วนร่วมในชุมชนมากขึ้น รวมถึงมีสุขภาพร่างกายสภาพจิตใจดีขึ้น (2) วิธีการไปทำงาน ไม่ว่าจะเดินทางไปทำงานโดยวิธีผ่านบริษัทจัดหางาน ผ่านรัฐ หรือ เดินทางไปด้วยตนเอง ก็ไม่มีผลต่อสถานภาพของผู้ใช้แรงงาน (3) ค่าใช้จ่ายในการเดินทาง กลุ่มที่เสียค่าใช้จ่าย 60,001 - 90,000 บาท จะเป็นกลุ่ม ที่กลับมาแล้ว มีรายได้และเงินออม รวมถึงความมั่นคงในอาชีพดีขึ้น (4) แหล่งที่มาของค่าใช้จ่าย ผู้ที่ใช้วิธีกู้ยืมเงินจะเป็นกลุ่มที่กลับมาแล้ว มี รายได้และเงินออมมากขึ้น สมาชิกในครอบครัวรักใคร่กันมากขึ้น และรู้สึกว่ามีความมั่นคงใน อาชีพ รวมถึงมีสภาพจิตใจดีขึ้น (5) กลุ่มประเทศที่ไปทำงาน ผู้ที่ไปทำงานประเทศแถบเอเซีย จะเป็นกลุ่มที่กลับมาแล้ว หนี้สินลดลงมากที่สุด และมีความสัมพันธ์กับญาติพี่น้องดีขึ้น (6) ค่าจ้างในต่างประเทศ กลุ่มที่ได้รับค่าจ้างเดือนละต่ำกว่า 15,000 บาท จะเป็น กลุ่มที่กลับมาแล้ว มีความรักใคร่กลมเกลียวในครอบครัวมากขึ้น