วิทยานิพนธ์เรื่องปัญหาความขัดแย้งไทย-กัมพูชากรณีการรัฐประหารที่ล้มเหลวปี พ.ศ.2537 เป็นการวิจัยจากเอกสารโดยใช้การวิเคราะห์ข้อมูล เชิงอรรถอธิบาย (Explanatory Analysis) และการวิจัยสนามโดยการสัมภาษณ์บุคคลที่มีสายสัมพันธ์ทางสังคมการเมือง (Social Networking) ซึ่งเป็นบุคคลผู้ให้ข่าว (Key Informant) เพื่อให้ได้ข้อมูลเชิงคุณภาพในเชิงลึกอันมีความ เกี่ยวข้องกับปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทย-กัมพูชาที่กำลังศึกษา การสัมภาษณ์ใช้การ สัมภาษณ์แบบเจาะลึก (Indepth Interview) แบบมีโครงสร้าง (Structured Interview) เพื่อ สอบถามความเห็นต่อสภาพปัญหา ในการศึกษาเรื่องนี้ได้กำหนดกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 7 กลุ่มรวม 30 รายคือ กลุ่ม ข้าราชการพลเรือน กลุ่มเจ้าหน้าที่ด้านความมั่นคงของไทย กลุ่มนักธุรกิจ กลุ่มสื่อมวลชน กลุ่มนักวิชาการ กลุ่มนักการเมือง และกลุ่มทหารกัมพูชา หัวข้อการสัมภาษณ์ ประกอบด้วย 10 หัวข้อที่เกี่ยวกับการรัฐประหารที่ล้มเหลวในกัมพูชา เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ.2537 ซึ่งบรรษัทข้ามชาติจากประเทศไทยถูกสงสัยว่า มีส่วนพัวพันกับการรัฐประหารในครั้ง นั้น หลังจากนั้นได้นำข้อมูลจากการสัมภาษณ์มาวิเคราะห์เพื่อศึกษาถึงสาเหตุ อันแท้จริงของ ปัญหาความขัดแย้งระหว่างไทยและกัมพูชา รวมทั้งผลกระทบจากปัญหาความขัดแยังดังกล่าวอันสืบ เนื่องจากการดำเนินงานของกลุ่มบรรษัทข้ามชาติของไทย ผลการวิเคราะห์ข้อมูลสรุปได้ดังนี้ การรัฐประหารที่ล้มเหลวเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นโดย มีบรรษัทข้ามชาติจากประเทศไทยเข้าไปพัวพัน การที่กลุ่มบรรษัทข้ามชาติจำเป็นต้องอาศัยความ ช่วยเหลือจากรัฐบาลกัมพูชาเพราะระบบการเมืองกัมพูชาไม่มีเสถียรภาพ ลักษณะความช่วยเหลือของ รัฐบาลกัมพูชากับบรรษัทข้ามชาติเป็นเรื่องที่ต่างฝ่ายต่างอิงผลประโยชน์ซึ่งกันและกัน การ ให้เงินทุนสนับสนุนแก่เขมรฝ่ายที่ตนสนับสนุนเป็นเรื่องที่จำเป็น ทั้งนี้เพื่อเอื้อต่อ ความสะดวกและผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย บรรษัทข้ามชาติไทยเป็นเพียงองค์ประกอบที่ถูกทางผู้ มีอำนาจในกัมพูชาดึงเข้าไปพัวพัน การรัฐประหารในครั้งนี้ไม่อาจสำเร็จได้ถึงแม้จะมีบรรษัท ข้ามชาติไทยเข้าไปเกี่ยวข้องอยู่ก็ตาม ทั้งนี้เพราะประเทศกัมพูชามีระบบการเมืองภายในที่ ซับซ้อน มีกลุ่มอำนาจหลายกลุ่มแย่งชิงอำนาจกัน การเข้าไปมีบทบาทของบรรษัทข้ามชาติรัฐบาล ไทยไม่ควรสนับสนุนเพราะจะเกิดปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในอนาคต และบทบาทของบรรษัท ข้ามชาติในกัมพูชาควรจะลดลง โดยหันไปสร้างความสัมพันธ์ที่เท่าเทียมและการพัฒนาที่ยั่งยืน แทน เพื่อสันติภาพและเสถียรภาพในภูมิภาคแห่งนี้