การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความ วิตกกังวลทางการเรียน ระหว่างนักศึกษาที่ได้รับการฝึกอบรมเทคนิคจูงใจสู่สภาวะอัลฟา ตามแนวคิดนีโอฮิวแมนนิสและนักศึกษาที่ไม่ได้รับการฝึกอบรม ทั้งก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ นักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ที่กำลังศึกษาอยู่ ในชั้นปีที่ 2 เป็นต้นไป ที่สมัครเข้าร่วมโครงการการพัฒนาศักยภาพมนุษย์ด้วยจิตวิทยา นีโอฮิวแมนนิส ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2540 ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ด้วยวิธีการ สุ่มอย่างง่ายเป็นกลุ่มทดลอง 20 คน กลุ่มควบคุม 20 คน กลุ่มทดลองได้รับการฝึกอบรม เทคนิคจูงใจสู่สภาวะอัลฟาจำนวน 8 ครั้งๆ ละ 1 1/2 ชั่วโมง ติดต่อกันเป็นเวลาสองสัปดาห์ ครึ่ง โดยผู้วิจัยเป็นผู้นำในการอบรม ส่วนกลุ่มควบคุมให้ดำเนินชีวิตตามปกติ ทั้งสองกลุ่ม ได้รับการทดสอบก่อนและหลังการทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) กระบวนการ ฝึกเทคนิคจูงใจสู่สภาวะอัลฟา 2) แบบวัดความวิตกกังวลขณะเผชิญ 3) แบบบันทึกผลการฝึก ในแต่ละครั้ง และแบบสอบถามความรู้สึกและความคิดเห็นที่มีต่อการฝึกเทคนิคจูงใจสู่สภาวะ อัลฟาภายหลังการฝึกอบรม วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบที (t-test) ผลการวิจัยปรากฏดังนี้ 1. นักศึกษาที่เข้ารับการฝึกอบรมเทคนิคจูงใจสู่สภาวะอัลฟา มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แตกต่างจากนักศึกษาที่ไม่ได้เข้ารับการฝึกอบรมอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 2. นักศึกษาที่เข้ารับการฝึกอบรมเทคนิคจูงใจสู่สภาวะอัลฟา มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สูงกว่าก่อนการฝึกอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3. นักศึกษาที่เข้ารับการฝึกอบรมเทคนิคจูงใจสู่สภาวะอัลฟา มีความวิตกกังวลทางการเรียน แตกต่างจากนักศึกษาที่ไม่ได้เข้ารับการฝึกอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4. นักศึกษาที่เข้ารับการฝึกอบรมเทคนิคจูงใจสู่สภาวะอัลฟา มีความวิตกกังวลทางการเรียน น้อยกว่าก่อนการฝึกอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01