การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการสิ่งแวดล้อมศึกษาโดยชุมชน ความสัมพันธ์ ระหว่างกระบวนการสิ่งแวดล้อมศึกษาโดยชุมชนและการจัดการทรัพยากรบนพื้นที่สูง วิธีการวิจัย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ รวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์แบบไม่เป็นทางการ การสังเกตและ การเสวนากลุ่มย่อย ข้อมูลได้รับการตรวจสอบความสมบูรณ์แยกแยะเป็นหมวดหมู่ วิเคราะห์และ นำเสนอโดยการบรรยาย ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. วิถีการดำเนินชีวิตของชุมชนตั้งแต่ดั้งเดิมเป็นการผลิตเพื่อการยังชีพตามระบบ ความเชื่อและภูมิรู้ของชุมชน ต่อมาเมื่อชุมชนได้มีปฏิสัมพันธ์จากภายนอกมากขึ้น รูปแบบการผลิต ของชุมชนได้เปลี่ยนแปลงไปเป็นการผลิตในเชิงพาณิชย์มากขึ้น 2. กระบวนการสิ่งแวดล้อมศึกษาของชุมชนเป็นการสร้างพฤติกรรม ค่านิยม คุณธรรม จริยธรรม ต่อทรัพยากรดิน น้ำ ป่าไม้ ซึ่งมี 2 รูปแบบคือ2.1 การเรียนรู้ที่เกิดจากภูมิรู้ดั้งเดิมของชุมชน โดยสถาบันครอบครัวทำหน้าที่ ในการถ่ายทอดแก่บุตร หลาน โดยทางตรงคือ การบอกกล่าวและให้ปฏิบัติจริง และโดยทางอ้อม คือ การถ่ายทอดผ่านทางพิธีกรรมความเชื่อแก่ผู้เข้าร่วมในพิธี2.2 การเรียนรู้ใหม่ๆ จากภายนอกชุมชน ในด้านบทบาทหน้าที่ของผู้นำชุมชน สมาชิก ผู้มีประสบการณ์ใหม่และเจ้าหน้าที่จากองค์กรภายนอกชุมชน ทำหน้าที่ถ่ายทอดแก่สมาชิก ชุมชน ทั่วไปและกลุ่มที่สนใจด้วยวิธีการประชุม การอบรม การสาธิต การศึกษาดูงาน การเผยแพร่ รณรงค์ 3. ชุมชนมีการจัดการทรัพยากรดิน น้ำ ป่าไม้ ตามกฎเกณฑ์ความเชื่อและแบบแผน การผลิตเพื่อการยังชีพ ความสัมพันธ์ระหว่างกระบวนการสิ่งแวดล้อมศึกษากับการจัดการทรัพยากร ดิน น้ำ ป่าไม้ ของชุมชนมี 3 รูปแบบคือ3.1 ความสัมพันธ์ในระดับความคิด อุดมการณ์ที่มีต่อทรัพยากร3.2 ความสัมพันธ์ในระดับความเชื่อในเรื่องคุณค่าของทรัพยากร3.3 ความสัมพันธ์ในระดับปฏิบัติการที่ปฏิบัติโดยไม่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อทรัพยากร