การศึกษาโครงสร้างเศรษฐกิจของประเทศไทย จะทำให้ทราบถึงจุดแข็งและจุดอ่อน ของเศรษฐกิจไทย และทำให้เข้าใจปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นได้อย่างกระจ่างชัดอีกด้วย โดยทั่วไป ดัชนีที่นิยมนำมาใช้บ่งชี้ความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศ เพื่อเป็นฐานสำหรับการ ตัดสินใจของรัฐบาลก็คือ ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพยากรณ์ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติของประเทศไทย ผลลัพธ์ที่ได้ จะมีส่วนช่วยให้เกิดการวางแผนที่ดีทางเศรษฐกิจโดยรัฐบาลและหน่วยงานที่ เกี่ยวข้องกับการวางแผนต่างๆ เทคนิคทางสถิติที่นำมาใช้ในการพยากรณ์ผลิตภัณฑ์มวลรวม ประชาชาติ ได้แก่ การวิเคราะห์การถดถอยและการวิเคราะห์อนุกรมเวลาแบบบ็อกและ เจ็นกินส์ สมการพยากรณ์เริ่มต้น ประกอบด้วยตัวแปรอิสระ 5 ตัวแปรได้แก่ ขนาดของการ เปิดประเทศ ดุลการค้า สินค้าส่งออกต่อประชากร การขยายตัวของภาครัฐ และดุลงบประมาณ ต่อประชากร ข้อมูลที่นำมาศึกษาเป็นข้อมูลอนุกรมเวลาจาก พ.ศ.2494-2539 ขั้นตอนการ วิเคราะห์จะเริ่มต้นจากการพิจารณาการละเมิดฐานคติหลักของการวิเคราะห์การถดถอย ซึ่งจะวิเคราะห์จากค่าความคลาดเคลื่อน ประกอบด้วยการกระจายแบบปรกติ ค่าความแปรปรวน คงที่ การเป็นเส้นตรงและการมีสหสัมพันธ์ในตัวเอง นอกจากนี้ที่สำคัญก็คือ การทดสอบความ สัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ ขั้นตอนที่สอง ตัวแปรอิสระที่ปรากฎนัยสำคัญ จะนำไปวิเคราะห์ต่อโดยใช้ตัวแบบของบ็อก และเจ็นกินส์ ขั้นตอนที่สาม จะวิเคราะห์โดยใช้กรรมวิธีของบ็อคและเจ็นกินส์ที่สำคัญ 3 ลำดับ ขั้นได้แก่ การกำหนดสมการ การประมาณค่า และการตรวจสอบสมการ ทั้งนี้เพื่อให้ได้มาซึ่ง รูปแบบของสมการที่เหมาะสมต่อการนำไปวิเคราะห์ การใช้วิธีนี้จะเริ่มต้นด้วยการทดสอบฐานคติ การคงที่ของอนุกรมเวลา โดยใช้การทดสอบการคงที่ของอนุกรมเวลาแบบอ่อน ฟังก์ชัน สหสัมพันธ์ในตัวเองและฟังก์ชันสหสัมพันธ์ในตัวเองบางส่วน ในขั้นตอนสุดท้าย จะพยากรณ์ ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ ในสมการการถดถอยที่แก้ไขแล้ว โดยใช้ค่าของตัวแปรที่มีนัย สำคัญเชิงสถิติที่คำนวณได้จากวิธีการของบ็อกและเจ็นกินส์ สำหรับข้อเสนอแนะที่ได้จากการศึกษามีดังนี้ 1. รักษาขนาดของการเปิดประเทศ ให้อยู่ในระดับร้อยละ 75 2. ให้ใช้นโยบายงบประมาณแบบสมดุลต่อไป 3. เพิ่มคุณภาพของสินค้าส่งออกต่อประชากรให้มากขึ้น ทั้งนี้เพื่อให้สามารถแข่งขันกับ ต่างประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพในตลาดโลก 4. ดำเนินการปฏิรูประบบราชการไทยอย่างจริงจัง