การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความประพฤติผิดปกติ ความรู้และความคิดเห็น เกี่ยวกับสารเสพติดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้และความ คิดเห็นกับความประพฤติประชากรศึกษาคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนแห่งหนึ่งใน จังหวัดบุรีรัมย์ จำนวน 554 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้ สถิติเชิงพรรณนา และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า นักเรียนมีความประพฤติผิดปกติ ร้อยละ 13.8 เมื่อแยกระดับ ความผิด ปกติพบว่า มีความประพฤติผิดปกติน้อย ร้อยละ 65.7 ผิดปกติปานกลาง ร้อยละ 20.5 และผิดปกติมาก ร้อยละ 13.7 ความประพฤติเกี่ยวกับสารเสพติดที่เคยใช้ได้แก่สารระเหย ร้อยละ 3.6 กัญชา ร้อยละ 3.0 และยาบ้าร้อยละ 3.0 ในเรื่องความรู้เกี่ยวกับสารเสพติด นักเรียนมี ความรู้ไม่เพียงพอ ร้อยละ 83.3 ส่วนความคิดเห็นเกี่ยวกับสารเสพติด พบว่า นักเรียนทั้งหมด มีความคิดเห็นเป็นลบต่อสารเสพติด จากการทดสอบความสัมพันธ์พบว่า ความคิดเห็นเกี่ยวกับสาร เสพติดมีความสัมพันธ์กับความประพฤติอย่างมีนัยสำคัญ (r=.10,p<.05) การศึกษาครั้งนี้เสนอแนะว่าควรจัดกิจกรรมเสริมความรู้เกี่ยวกับสารเสพติดให้กับนักเรียน และเฝ้าระวังการใช้สารเสพติดในนักเรียนโดยเฉพาะกลุ่มที่มีพฤติกรรมผิดปกติ