การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษา และวิเคราะห์โครงสร้างปัจจุบันของมหาวิทยาลัยในระบบราชการ ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาไปสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการ 2) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์โครงสร้างของมหาวิทยาลัยในกำกับ ของรัฐบาลที่มีผลดีต่อการพัฒนาไปสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการ 3) เพื่อศึกษาถึงรูปแบบและโครงสร้างของมหาวิทยาลัยที่เหมาะสม ต่อการเอื้อให้มหาวิทยาลัยเชียงใหม่พัฒนาไปสู่ความเป็นเลิศทาง วิชาการ วิธีการศึกษา วิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้นจากเอกสารและจาก แบบสอบถามโดยใช้ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสถิติร้อยละ ค่าไคสแควร์ และค่าการวิเคราะห์ความแปรปรวน ประชากรที่ศึกษา ได้แก่ ผู้บริหารมหาวิทยาลัยทุกระดับและอาจารย์จากทุกคณะ/ภาควิชา ผลการศึกษาพบว่าโครงสร้างของมหาวิทยาลัยในระบบราชการ เป็นปัญหาและอุปสรรคต่อการพัฒนาไปสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการ ทั้งทางด้านบริหารงานบุคคล ด้านบริหารการเงินและด้านบริหาร วิชาการ เนื่องจากระบบราชการมีระเบียบกฎเกณฑ์และขั้นตอนใน ทางปฏิบัติมาก มีสายการบังคับบัญชาที่ยาวเพราะเป็นระบบที่รวม อำนาจไว้ที่ศูนย์กลาง ดังนั้นโครงสร้างของมหาวิทยาลัยในกำกับ ของรัฐบาลซึ่งไม่เป็นส่วนราชการ (ออกนอกระบบ) แต่เป็นนิติบุคคล ภายใต้การกำกับดูแลของทบวงมหาวิทยาลัย บุคลากรมีฐานะเป็น พนักงานของรัฐ มีระบบการเงินที่คล่องตัว ตรวจสอบได้โดยการ ได้รับจัดสรรงบประมาณในรูปเงินก้อน เน้นการตัดสินใจในการ วินิจฉัยสั่งการสิ้นสุดที่ระดับสภามหาวิทยาลัย แยกการตัดสินใจ และวินิจฉัยด้านบริหารและวิชาการในรูปคณะบุคคลในองค์กร แต่ละระดับ และมุ่งให้มีการใช้ทรัพยากรร่วมกันระหว่างหน่วยงาน ให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดจึงเป็นโครงสร้างที่มีผลดีต่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยไปสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการ และเมื่อศึกษาใน ส่วนของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่แล้วพบว่าการปรับปรุงโครงสร้าง มหาวิทยาลัยในระบบราชการไปเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐบาล (ออกนอกระบบ) เป็นโครงสร้างที่เหมาะสมที่สามารถพัฒนาไปสู่ ความเป็นเลิศทางวิชาการได้ดี ประชากรที่ศึกษาเห็นด้วยกับการ ออกนอกระบบโดยกลุ่มอาจารย์เป็นกลุ่มที่มีความต้องการให้ มหาวิทยาลัยออกนอกระบบมากที่สุด รองลงไปเป็นกลุ่มผู้บริหาร มหาวิทยาลัยทุกระดับ