การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการใช้รูปแบบ การสร้างความคิดรวบยอดของจอยส์และเวลล์ ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2539 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัย เชียงใหม่ จำนวน 2 ห้องเรียน ซึ่งเลือกโดยการจับฉลาก หมายเลขห้องเรียนจากทั้งหมด 5 ห้องเรียน แบ่งเป็นกลุ่ม ควบคุม จำนวน 40 คน และกลุ่มทดลอง จำนวน 38 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) แผนการสอนที่ใช้ รูปแบบการสร้างความคิดรวบยอดของจอยส์และเวลล์ (2) แผนการสอนตามคู่มือครูของ สสวท. และ (3) แบบ ทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง วงกลม การเก็บรวบรวมข้อมูล ผู้วิจัยดำเนินการสอนทั้งสองกลุ่ม ด้วยตนเอง เมื่อสิ้นสุดการสอนให้นักเรียนทั้งสองกลุ่มทำแบบ ทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แล้วนำคะแนนที่ได้จากการ ทดสอบมาวิเคราะห์ทางสถิติด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวน ร่วม (ANCOVA) ซึ่งมีคะแนนสอบปลายภาคเรียน วิชา ค 204 ปีการศึกษา 2538 เป็นตัวแปรร่วม ผลการวิจัยสรุปได้ว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่ม ทดลองและกลุ่มควบคุมไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05